Van Pool tot evenaar

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Eerst en vooral: felicitaties aan de Belgische Fedcupploeg voor hun huzarenstukje in het rijkelijk van medeklinkers voorziene Bydgoszcz. Knap toch hoe die jonge strijdsters met een leeuwenhart de overwinning zijn gaan halen in die Poolse sporthal. Kirsten Flipkens die , met dank ook aan kine Sam Verslegers, uit de doden wist op te staan en het beslissende punt op het bord kon knallen. En Yanina Wickmayer die uit ik-weet-niet-welke-reserves wederom twee zwaar bevochten zeges wist te knijpen. Petje af!

Over reserves gesproken. Wat met Kim Clijsters en Justine Henin? Wanneer gaan die terug meedoen en is dat sowieso opportuun? Over de sportieve meerwaarde valt niet te twijfelen maar is het niet wat makkelijk dat zij hun ontmoetingen mogen/kunnen uitkiezen? Dus als bij de loting nu woensdag blijkt dat België naar Australië moet, dan zal het vermoedelijk slecht in hun schema passen en mogen de youngsters opnieuw de kastanjes uit het vuur halen? Als het daarintegen om een thuiswedstrijd tegen pakweg Slovakije gaat, georganiseerd in Bree - hypothetisch, wel te verstaan - dan moet het wel lukken? Beetje makkelijk, niet?

Pas op, het zou mooi zijn om met de sterkst mogelijke nationale ploeg voor de titel te gaan maar het zou wel niet fijn zijn moesten Wickmayer en Flipkens, die al enkele jaren in het hol van Pluto en van de leeuw duels zijn gaan uitvechten, het slot van de campagne in de schaduw moeten doorbrengen. Wat onvermijdelijk het geval zal zijn als Henin en/of Clijsters toezeggen. Over na te denken.

Veel zal eind april afhangen van de keuze van ondergrond. Carl Maes, ex-trainer van Clijsters, heeft ooit geopperd om de baankeuze mee te laten evolueren met het seizoen. In februari hardcourt, in april gravel, in september hardcourt en de finale indoor. Het zou heel de indeling en het pieken naar de belangrijke afspraken van de toppers niet in de war sturen. De Internationale Tennisfederatie had er geen oren naar omdat een deel van de charme van de Fed Cup nu eenmaal het thuisvoordeel, en de keuze van ondergrond, is. In Polen werd op een flitsende Taraflex gespeeld, wat enkel een soort Blitzkriegtennis toeliet.

Die baansoort, Taraflex, is eigenlijk al verbannen bij de heren. Te snel, te weinig rally -en fanvriendelijk en dus niet meer 'modern' genoeg. Normaliter moet er op een ondergrond gespeeld worden waarop op zijn minst drie WTA-tornooien plaatsvinden. Op de officiële WTA-kalender staat enkel 'indoor hard' aangeduid zonder te specifiëren maar tapijt (Taraflex is een soort tapijt) lijkt wel verbannen. De ITF hanteert ook een standaard voor de baansnelheid waarbij het veld getest wordt op de 'Court Pace Rating'. ls die CPR - combinatie van frictie van de bal en snelheid tussen twee botsen - boven de 50 ligt dan mag er niet op getennist worden. Vermoedelijk zaten ze in Polen aan 49.

Soit, genieten van deze zege mag, nadenken over de toekomst én de baansoort moet. Wij zeggen ondertussen niet nee tegen een verplaatsing naar Australië...

Cheers,

Filip

Vet Cool Cup

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Gisteren het speciaal voor Leopoldsburg gebrouwen bier 'Soldaat', euh, soldaat gemaakt (voor deze spontane reclame zouden wij met een bak van het gouden goed vergoed moeten worden!) en terwijl nagedacht over het belang van de Fed Cup. Laat ons een kat een kat noemen (of in ons geval een kater): je kan het niet de Vet Cool Cup noemen. Een topspeelster zal nog eerder naakt de Ketnetshake uitvoeren (om in het jargon van onze vijfjarige te blijven) dan zich voor een hele campagne Fed Cup te engageren. Te moeilijke positie op de kalender, geen WTA-punten, niet al teveel geld, constante verandering van ondergrond en ronduit geen prioriteit in het alsmaar meer veeleisende speelschema van de toppers.

De Williamsen doen niet mee tegen Frankrijk omdat ze als aandeelhouders van American Football-ploeg Miami Dolphins een verplichte vergadering moeten bijwonen. (Zoals een Amerikaanse collega terecht opmerkte: gelukkig dat die vergadering niet één week eerder viel). Heel Rusland heeft afgezegd waarna coach-bondsvoorzitter-politieker-vriend van iedereen Shamil  Tarpishev in allerijl Svetlana Kuznetsova optrommelde om in Servië toch geen mal figuur te slaan. Onze Belgische wereldsterren hadden ook hun redenen om af te haken. Tien meisjes uit de top 20 tekenden maar present.

Die uitzonderingen zijn vooral jonge speelsters. Genre Yanina Wickmayer, Caroline Wozniacki, Victoria Azarenka voor wie dat landengedoe nu nog een emotionele meerwaarde biedt. Maar hoelang dat gaat duren valt af te wachten. Wozniacki en Azarenka vielen deze week in Portugal ziek uit in wedstrijden voor de Euro-Afrikaanse zone. Wees maar zeker dat dat genoteerd staat voor volgend jaar.

Stilaan komen er stemmen op om de Fed Cup - al eeuwen een probleemkind - en ook de Davis Cup een nieuw elan te geven. WTA-baas Stacey Allaster wou de twee competities combineren. En net voor de Australian Open kwamen de mannelijke toppers, en een Australische promotor, met de idee op de proppen om een tweejaarlijks tiendaags wereldkampioenschap te organiseren voor landenteams met allerlei innovatieve behendigheidjes om het publiek te paaien. De Vet Cool Cup.

Er beweegt duidelijk iets. Ware daar niet de Internationale Tennisfederatie. Hun oppergaai Francesco Ricci Bitti - in het wereldkampioenschap starheid netjes tweede achter Louis Tobback - schoot de piste af met zijn grootste boog. "Een heel dom idee.", zei de Italiaan, "Ze praten hier over een exhibitie en dat is een heel ander beestje dan de Davis Cup. Wij geloven dat het werkt de Davis Cup. En het heeft deze format omdat wij er geen geld mee willen verdienen. Wij willen snoepreisjes verzorgd krijgen. Wij willen de Davis Cup constant verbeteren maar er zijn enkele pilaren waaraan we niet mogen raken: jaarlijkse competitie, uit -en thuiswedstrijden en keuze door het land, dat zijn roots waar we niet aan willen raken. Het kalenderprobleem is trouwens een 'vals' probleem. Het seizoen is erg lang voor mijnheer Federer, mijnheer Nadal en mijnheer Djokovic die elke week tot de zondag meedraaien. Maar het is erg kort voor de mijnheer die op maandag of dinsdag al gedaan heeft. Het gaat niet over de lengte van het seizoen. Als het seizoen korter zou zijn, zouden ze allemaal exhibities spelen. It's a joke."

Hoe graag we het ook oneens zijn met Ricci Bitti, daar heeft hij wel een punt. En daar gaan we eens over peinzen terwijl we onze kater trachten te verdrijven mits een pot voetbal en enkele potten bier. Een vet cool maar niet zo goed idee, als u het ons vraagt.

Cheers,

Filip

Familie

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Excuseer voor onze trage blogsnelheid maar we zitten met een invalide in huis waardoor we onze beste thuisverzorgingsoutfit hebben aangetrokken - inclusief rolstoel, krukken en verband - en ons actieterrein even verlegd hebben. Familie is (zeer) belangrijk in het leven en die mogen/moeten extra in de wol gelegd worden.

Vraag maar aan Kim Clijsters. Zij zegde afgelopen week af voor de Fedcupontmoeting in Polen om tijd te maken voor haar gezin. Gisteren hadden we kapitein Sabine Appelmans aan de lijn maar zij wou niets kwijt over het afhaken van de Breese. "Het is haar keuze en we moeten die aanvaarden." De voormalige topspeelster wou zelfs niet zeggen of ze contact had gehad met Clijsters. Vorige week al hadden we de gsm van Appelmans plat gebeld en welhaast Child Focus ingeschakeld om haar op te sporen maar ook toen bleef het Oost-Indisch doof aan de andere kant van de lijn. Bizar? Vreemd? Raar en een reden om te speculeren en te gissen? Aan u om te oordelen, wij gaan nog een ijspakketje aanreiken.

Clijsters kwam gisteren nog eens in het nieuws met het uitbrengen van haar Barbie-versie. Nu zijn we geen kenners, en blijkbaar is het niet makkelijk om een pop te maken, maar op de outfit na lijkt die Barbie toch niet op Clijsters? Of was dat niet de bedoeling? Bijna even goed nagemaakt als die van de zussen (tweeling?) Williams hiernaast, lijk het ons.

Familie is zeer belangrijk: vraag dat maar aan Marin Cilic. Die hoorde net voor zijn halve finale op de Australian Open tegen Andy Murray dat zijn grootmoeder langs moederskant overleden was. Net twee jaar nadat zijn andere oma het tijdelijke met het eeuwige had ingewisseld, ook al tijdens de Australian Open. Droevig.

Snel over naar leuker familienieuws: bij Carlos Moya zou er volgens het bekende tennisblad 'Hola' een gezinsuitbreiding aankomen. De Spanjaard, net terug op de tour na een heupblessure, en in een vorig leven nog actief in het Flavia Pennetta-huishouden, zou samen met model Caroline Cerezuela in blijde verwachting zijn.

Nog priller liefdesgeluk zou er bij de Cyprioot Marcos Baghdatis en de Kroatische Karolina Sprem te vinden zijn. Beiden werden nogal vaak in elkaars buurt gesignaleerd op Melbourne Park. Twee ex-toppers op de weg terug, mooi verhaal.

Het beste gezinnetje op de tour blijft vooralsnog de combinatie Federer-Vravinec. De Zwitserse übertennisser voelt zich duidelijk goed in zijn sas, omringd door zijn drie vrouwen. Getuige deze anekdote: een toerist in Melbourne was een foto aan het nemen van een levensgrote poster van Roger Federer in het Crowne Plaza Hotel toen hij een tikje op zijn schouder voelde en de woorden hoorde: "Would you like me in that?' Federer himself.

Bon, wij gaan even kijken of we nog een bedpan moeten verversen (grapje, vrouw!), zonder daarom onze Mytennis-familie te verloochenen. Morgen dus meer.

Cheers,

Filip

Patat

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Op de terugweg van de persconferentie bij Telenet, en ietwat onhandig loerend naar het cadeautje van het telecombedrijf - een gsm-lader op zonne-energie! Wij hadden liever het presentje van Yanina Wickmayer (iPhone) gekregen maar soit... - viel ons oog op een passerende vrachtwagen. Aardappelen De Wulf. Kon geen toeval zijn want we zaten met een patat van een kater. Niets om fier over te zijn maar als Standard nog eens wint...

De persconferentie zelf was iets bescheidener dan die met Kim Clijsters een maand geleden maar moderator Carl Huybrechts kreeg er wel meer schwung in. Wickmayer wordt dus drie jaar ambassadrice van Telenet, zoals dat zo mooi heet, en gaat meedoen aan een aantal campagnes en acties. Klanten van het Mechels bedrijf kunnen haar ontmoeten en ze zal ook ingezet worden in het 'My zone'-project waarbij zieke kinderen in het hospitaal internet en laptops ter beschikking krijgen gesteld om in contact te blijven met het thuisfront. Telenet gaat ook een nieuwe website voor de speelster ontwikkelen.

Wickmayer gaf verder mee dat ze op de top tien mikt, een hondje heeft, graag Fed Cup speelt, door nieuwe steunzolen een rugblessure opliep en naar Parijs zou afreizen voor een eerste kennismaking met de Patrick Mouratoglou Tennis Academy.

Wij maakten ondertussen kennis met Olivier Van Lindonk, Nederlands IMG-manager die in Florida terecht is gekomen en van daaruit ook de carrière van Wickmayer - "Gaat heel hard de laatste tijd." - superviseert. Hij was vroeger ook de begeleider van Xavier Malisse maar vroeg nu hoe het met hem ging. "Xavier moet zowat de enige speler zijn waarmee ik mee gestopt ben.", zei Van Lindonk, "Normaal worden wij ontslagen maar bij Xavier was het andersom. Zeer vriendelijke jongen, wel..."

We vroegen maar meteen naar de status van Tammy Hendler, ook een - momenteel een iets minder gehypet - IMG-product. Woont met haar familie opnieuw in Bradenton, in hun tot voor kort verhuurd huis en sukkelt met een stressfractuur was de diagnose.

Van Lindonk en IMG hebben blijkbaar nog wat werk met racketmerk Donnay, want er mochten geen vragen over gesteld worden om de onderhandelingen niet te doen vastlopen. Over heel de whereaboutssaga mocht ook niets gevraagd worden maar woordvoerder Rudi Kuyl kwam wel nog met het volgende af: de enige die een wildcard voor Yanina heeft tegengehouden op de Australian Open was tornooidirecteur Craig Tiley. Had bovendien diezelfde man de loting voor de hoofdtabel met een dag verlaat - van donderdag naar vrijdag - dan was Yanina al gekwalificeerd en kon ze in aanmerking komen voor haar status van zestiende reekshoofd. Tiley weigerde en Yanina moest én door de kwalificaties én was geen reekhoofd in de main draw. We zouden er graag een complot in zien maar die patat houdt ons tegen.

Cheers,

Filip

Bier & prostituees

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We verdenken er Justine Henin van onze blog te lezen want ze heeft toch maar mooi dat niettige tennisland China - akkoord, met een klein beetje hulp van ons Serena - op zijn plaats gezet. Wat een prestatie! Wat een présence! Wat een progressie! Het doet ons daarbij niet weinig plezier dat onze vooruitzienigheid een maand geleden dat Henin - ondanks het afhouden van de boot door zijzelf en haar coach - terstond terug zou aansluiten bij en staan in de top van het damestennis uitkomt. Nu, dat was niet zo heel moeilijk om dat te voorspellen omdat iedereen met op zijn minst één oog in het hoofd wel kan zien dat tennistiek niemand op aarde beter speelt dan het Waalse goudhaantje.

Over gevogelte gesproken. De Sinoloog in ons was iets opgevallen. De Sinoloog in ons had ergens anders iets gelezen van mensen die het kunnen weten. Blijkbaar wordt de naam van Jie Zheng, zij die voor de tweede keer in de halve finale van een grandslamtornoooi stond, uitgesproken als [Jung Ji-eh of Ji-eh Jung voor de Westerlingen]. Op de Amerikaanse televisie werd haar naam als 'Ji' uitgesproken, wat zoveel zou betekenen als 'prostituee' of 'kip'. Nu willen we Zheng (Jung) van veel betichten maar niet van het feit dat ze tenniste als een iets te gewillige kip zonder kop.

Over naar familie dan maar en de amusante Na Li (of Li Na voor de Chinezen onder u). Zij tilde niet al te zwaar aan haar nederlaag tegen Williams. Luie Li was maar al te blij dat ze in de halve finale van de Australian Open had gestaan en vanaf maandag zelfs als eerste Chinese ooit in de top 10 van de wereld zal terechtkomen. "So exciting. Maybe I take the beer tonight.", zei ze daarop. Vrouw naar ons hart!

Justine Henin evenzeer natuurlijk. Mats Wilander vroeg zich in HNB af waarom niet meer speelsters het spel van Juju wilden kopiëren, want zo moest (dames)tennis toch gespeeld worden? Lijkt me toch een beetje kort door de bocht want Henin is een uniek exemplaar. Maar om de zoveel tijd staat er een speelsters op die haar tennis baseert op mannentennis en er ook in slaagt om dat daadwerkelijk op de baan waar te maken. Spontaan denken we hierbij aan Martina Navratilova - in een tijdperk dat serve and volley nog in was -, Steffi Graf of meer recentelijk Amélie Mauresmo.

Het vrouwentennis heeft zo'n fysiek hoge vlucht genomen - dank u, Williams-zussen - dat de dames geen tijd (meer) hebben om op techniek te werken, laat staan het toe te passen op de baan. Kasseihard knallen is de boodschap en daarvoor moet men fysiek en mentaal sterk zijn en over twee en halve (de service) slagen beschikken. Het is de snelste weg naar succes en door ettelijke vedetten eerder toegepast. Ook biomechanisch lijkt het voor de dames (te) moeilijk om een technisch onderlegd tennis op tafel te gooien. Er is nu eenmaal een verschil tussen man en vrouw, dat waarschijnlijk nooit helemaal uitgewist zal worden. Dat Henin het allemaal doet terwijl ze maar een scheet groot is maakt het plaatje natuurlijk nog veel knapper om te zien.

Wij zijn trouwens overtuigd van een goede afloop op deze Australian Open. Henin had in haar vorige carrière ook al altijd net dat streepje voor op Kim Clijsters. Waar de Breese bij het derde tornooi van haar comeback de U.S.Open won, gaat Henin voor succes bij haar tweede evenement na haar terugkeer. Let maar op!

Sowieso lijkt er niets veranderd tegenover vroeger en zijn we op weg naar drie fantastisch mooie jaren. 'Maybe I take the beer tonight' daarop.

Cheers,

Filip

Luie Li

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Daar staan we dan met al onze mooie praatjes en hoe groot een klein (tennis)landje als België kan zijn. We worden voorbij gestoken door een nog kleiner tennisland: China! Eindelijk zouden we haast durven zeggen. Vanaf de eerste keer dat we Na Li zien tennisen hebben (Sydney 2006 tegen Kim Clijsters, als we ons niet vergissen) vonden we dat die madam een zeer proper tennis speelde. Flinke benen onder haar lijf, zeer verzorgd spel, technisch en tactisch in orde. Het ontbrak haar enkel aan wat fysieke en mentale kracht.

Dat had haar voorgeschiedenis ook al duidelijk gemaakt. Li werd op haar zevende ontdekt toen ze aan het...badminton spelen was en onmiddellijk verkast naar één van de nationale trainingscentra. Niet haar meest leuke periode die dan ook gekenmerkt werd door veel rebelse - naar Chinese normen - activiteiten. "Ik heb verschillende oorbellen in mijn oren. Gewoon om de nationale trainers op stang te jagen.", zei ze daar ooit over. Op haar 20ste zag Li het tennisleven even niet meer zitten en ging ze haar geluk beproeven aan de universiteit. Daar ontmoette ze haar latere echtgenoot die haar terug wist te motiveren en haar ook terug op het circuit kreeg. Li verkreeg dat manlief haar mocht begeleiden in het buitenland.

De prestaties bleven niet uit en ze werd in 2004 de eerste Chinese speelster die een WTA-tornooi op haar naam schreef (Guangzhou), twee jaar later de eerste Chinese die in de top 30 kwam én de eerste Chinese die in de kwartfinale van Wimbledon geraakte. Toch kon ze zich nog altijd niet vinden in de rigoreuze, Chinese aanpak. Niet alleen moest ze steevast 60 procent van haar prijzengeld afstaan, ze werd ook verplicht mee te doen aan de nationale stages en kampioenschappen. Daarenboven gooide veel blessureleed heel wat roet in de noedelsoep.

Sinds de Chinese federatie vorig jaar een stapje terugzette onder de toenemende druk van de succesvolle meisjes - die nu nog maar twaalf procent van hun prijzengeld moeten afstaan - loopt het heel wat losser voor Li. "Right now, I was feeling good because I have my team come with me. And then because I'm so lazy, so right now if I don't want to practice I just tell my team and we take a day off. Before, when I come with national team, I say: can I take a day off? And maybe they say no to me." Een luie Li is dus een betere Li. De perfecte levensstijl voor Australië, zo blijkt.

Kijken hoe ze het er van afbrengt tegen Serena Williams. Misschien kan ze in afwachting wel aan deze wedstrijd meedoen.

Wil u uw tijd nog nuttig besteden terwijl u wacht op de wedstrijd tussen Justine Henin en Jie Zheng vannacht kan u zich misschien hier mee bezig houden.

Wij sluiten ons voorlopig nog bij Li aan: een luie ondergetekende is een betere ondergetekende...

Cheers,

Filip

Woordje uitleg

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Terwijl we nog aan het recupereren zijn van het weekend zijn we ook met één oog aan het kijken (en luisteren) naar de wedstrijd tussen Viktoria Azarenka en Vera Zvonareva. Waar het aan ligt mag de Paus weten, maar wij hebben altijd een boontje gehad voor die laatste. Een intelligente, blauwgroen ogende, meer dan degelijke speelsters die op de baan steevast haar emoties niet meer onder controle weet te houden en zichzelf verliest in ongebreideld negativisme, wat ze dan ook nog vaak gepaard laat gaan met een hele hoop waterlanders. Doe ons een rok aan en we zouden niet zo hard van die Zvonareva afgeweken hebben. Misschien kijken we daardoor wel voor de verkeerde redenen maar er is nog een detail dat deze achtste finale net dat tikkeltje interessanter maakt dan een gewoon slagersduel tussen twee 'brainless ballbashers' (zo omschreef Caroline Wozniacki het tennis van haar vriendin Azarenka).

Zvonareva en Azarenka wisselden immers amper twee maand geleden hun coaches om. Samuel Sumyk, de trainer van Zvonareva, zit nu in het kamp van Azarenka terwijl Antonio Von Grinchen, jarenlang de toeverlaat van Azarenka, nu Zvonareva met raad en daad bijstaat. De ironie van het lot. Die wedstrijdbespreking zal best wel grappig geweest zijn. Sumyk: "Probeer haar aan het wenen te krijgen!" Von Grinchen: "Probeer haar kwaad te krijgen." Allebei: "Sla zo hard mogelijk tegen de bal voordat zij het doet!") Echt veel tactiek komt er bij die krachtpatsers niet kijken waardoor de inbreng van de coaches niet al te groot zal geweest zijn. Maar toch, op zijn minst amusant.

Iets amusanter alleszins dan de verwikkelingen tussen de clan Henin en de clan Wickmayer. Het verhaal is bekend. Yanina Wickmayer ging begin vorig jaar even trainen bij Carlos Rodriguez. Het marcheerde niet waarna de sfeer een beetje koeler werd tussen de twee kampen. Het vuur werd afgelopen weekend terug aangepookt door uitspraken van papa Wickmayer waarna Rodriguez zei dat Henin niet alleen had gewonnen voor zichzelf maar ook voor haar coach. Niet echt slim dus dat woordje uitleg van Marc Wickmayer net voor zo'n belangrijke wedstrijd. Henin en co teren graag op dat concept 'wij tegen de rest van de wereld' en haalden dus, voor zover het nodig was, nog wat extra energie uit die voorbespreking. Maakt ons alleszins benieuwd naar de samenstelling van de Fedcupploeg (later op het jaar of volgend seizoen) en de mogelijkheid van de drie toppers (+ entourage) in één team. Lijkt ons op dit moment iets teveel van het goede. We wensen kapitein Sabine alvast veel succes voor als het moment eraan komt.

Iemand die tegenwoordig weinig tot geen problemen heeft met psychologische oorlogsvoering - zelfs na de match! - is Nikolay Davydenko. Kolya, de huispoëet, drijft op zo'n enorme wolk dat hij ook naast de baan voortdurend flitsend uit de hoek kan komen. Vandaag won hij in vijf sets van Fernando Verdasco maar heel hard onder de indruk bleek hij niet. "He's strong physically, but not mentally. For sure he is strong. For sure he can play five sets. But concentration you can't holding, you know, all five sets the same. That's was I know he has power in fifth set but he can make mistake." Alstublieft, Fernand!

Kolya is dé man down under. En hij weet het zelf ook. "I'm so hot now. I just read last year I was iceman, now I'm very hot." Het zet hem niettemin niet aan tot dromen over zijn eerste grandslamtitel, in de volgende ronde wacht immers ene Roger Federer. "No, no, no, I never dream. Maybe in the night, but never in the day."

Wij hopen alleszins dat we onze droomstand waarin we nu verkeren deze nacht kunnen verder zetten als Henin het opneemt tegen Nadia Petrova.

Cheers,

Filip

Down under & out

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Amaai, we zijn nog altijd in lichte shock van die non-match Petrova-Clijsters. A very bad day at the office. Meteen kwamen de speculaties en gevolgtrekkingen op gang. We hebben er ons zelf ook aan bezondigd (morgen in HLN) maar aan een offday is nu eenmaal niet veel te doen. Op een Franse tennissite opperde een liefhebster dat ze de training van Kim gezien had in Melbourne en dat ze die na tien minuten had moeten onderbreken om...te wenen. En al snel werd één plus één drie. Er was een reden voor haar matte prestatie vandaag, etcetera etcetera. U kent ons als onderzoeksjournalisten pur sang en we hebben het een en ander dan ook nagetrokken bij de betrokkenen. Blijkt dat er niets vreemds gebeurd is op die training, goed gelachen zoals anders, kregen we te horen. Het was dus een 'gewone' offday...

De lijnrechters krijgen dat verwijt ook meer en meer te horen. Hoezeer Hawkeye ook een meerwaarde biedt aan de fans én de spelers, het ondermijnt wel een beetje de geloofwaardigheid van de lijnrechters. In Brisbane werd er vanaf dag één en door iedereen geklaagd over het personeel van de lijn. Natuurlijk worden er elke wedstrijd foutjes gemaakt maar het kan toch niet dat die lijnrechters ineens veel minder goed gaan zien dan enkele jaren terug?

Het is net hetzelfde als met gsm's en andere technologische toepassingen. Vroeger konden we ook zonder leven maar heden ten dage voelt iedereen zich 'naakt', wij ook , als ze zonder gsm op stap zijn. Iedereen moet ineens constant bereikbaar zijn. De kleine van tien jaar, zodat de ouders hem kunnen vinden. De volwassene, om voortdurend op de hoogte blijven en te kunnen afspreken met Jan en alleman. Hoe deden we dat tien jaar geleden?

Met Hawkeye is het net hetzelfde. Hoe deden de spelers dat drie à vier jaar geleden? Werd er niet gewoon wat gelamenteerd over een foute beslissing maar daarna verder gespeeld? Nu vergaat de wereld als een speler op een baan aantreedt waar geen Hawkeye geïnstalleerd is. "Voor de hoeveel geld die dit tornooi genereert is het gewoon pathetisch dat ze geen Hawkeye kunnen installeren op deze baan (Margaret Court Arena).", fulmineerde Tommy Haas vandaag. Ook Yanina Wickmayer hoorden we de scheidsrechter vragen een lijnrechtster te wraken die een dubieuze call had gemaakt. Waar gaat dit heen? Hetzelfde straatje als de voetbalscheidsrechters?

Door het gebruik van 1001 camera's wordt elke beslissing van de man in het zwart/geel/rood onder de loep genomen waardoor ze een veel makkelijkere prooi worden voor kritiek. Bijna elke wedstrijd lijkt tegenwoordig beslist te worden door een scheidsrechterlijke dwaling. En de trainers en spelers zijn er dan als de kippen bij om de schuld daarop af te schuiven. Wij wachten nog steeds op de eerste scheidsrechter die durft te zeggen dat de speler die een open kans miste of de trainer die een slechte wissel uitvoerde een aanfluiting is voor de voetbalsport en maar naar tweede klasse zou moeten worden teruggezet.

Zo ver zal het wel niet komen in het tennis maar Hawkeye heeft wel, lijkt het ons, een bepaalde tendens ingezet.

Jammer genoeg speelde Kim vandaag op de Hisense Arena en kon ze de afwezigheid van Hawkeye ook al niet inroepen als excuus. Werkelijk alles zat tegen.

Cheers,

Filip

Koalya

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Nikolay Davydenko, onze huispoëet, wordt meer en meer opgepikt door de internationale pers. Niet alleen omdat hij als een razende door het tornooi vliegt en bij zijn laatste optredens steevast de maat nam van Rafaël Nadal en Roger Federer maar ook omdat men eindelijk beseft dat er in de goedlachse maar bescheiden Rus een geboren entertainer blijkt te zitten. 'Kolya' wordt omgedoopt tot 'de Koalya van Australië'.

- Drink je vodka?

"No, I don't drink really. I don't drink so much because, you see, I'm skinny. I mix only. Sometimes I drink clear vodka, sometimes mixed with Red Bull. Little bit get power in night club or disco. Because if I only drink vodka, I go sleep straight. That's what's something change."

- Zou je graag hebben dat je (toekomstige) kinderen je zouden kunnen zien spelen?

"Yes. No. Yes and no. Really, I would like to have kids now, like Federer already two have, and Hewitt. You know, we have the same age. But my wife don't want to, you know, stay at home. She travel with me now. At least now is important time. Now I'm top 10. She scared about if I start to, with kids, lose tennis and go down, stray. That was because I start to miss and I want to go home. I don't want to practicing. That's what's is different. Maybe for me is better for me to be with my wife at this time, no kids. If I be out of top 10 and something change. But I like it maybe."

- Je vrouw denkt dat je het tornooi kan winnen.

"She thinks always I can win everything. But not everything I can win."

- Je vrouw denkt dat je elk tornooi kan winnen dat je meedoet?

"That's because she is my wife."

Schitterend! Koalya is the man! We kunnen niet wachten op zijn volgende optreden. En wat zijn kinderwens betreft, kunnen we hem geruststellen: niets dan last! Dat bewees de zeventienjarige Bernard Tomic. Die verloor woensdagnacht een kraker in vijf sets van Marin Cilic in vijf sets waarbij de laatste bal rond 02h 's morgens gespeeld werd. Ver voorbij zijn bedtijd, klaagde de snaak, en daarom had hij verloren. Hadden ze nu naar hem geluisterd - Tomic is een groot talent maar nog steeds maar het nummer 289 van de wereld - en hem overdag geprogrammeerd dan had hij nooit verloren. Zijn entourage, met zijn vader op kop, heeft Tomic nog geen dienst bewezen door de jongen overmatig te beschermen en blijkbaar nooit tegen te spreken. Integendeel. Vorig jaar eiste zijn vader dat Bernard - de zelfverklaarde, toekomstige nummer een van de wereld - van de baan kwam in een klein tornooitje omdat hij vond dat er een samenzwering van de lijnrechters tegen zijn zoon bezig was. Vooral door het aantal voetfouten dat er tegen zijn zoon geroepen werd. We kid you not!

Tomic maakt er alvast geen vrienden mee (op het circuit). Gisteren moest hij dan ook op het matje komen bij de leraar tornooidirecteur die hem terechtwees voor zijn misplaatste uitspraken. En wat Tomic geleerd had uit heel die situatie? "Niks eigenlijk. Ik heb niets geleerd. Moest ik iets leren dan? Ik beëindigde de match en ik heb achteraf iets gezegd, het was 02h 's morgens, wat moest ik zeggen? Hopelijk word ik de volgende keer tijdens de dag gepland."

Een klets rond zijn oren en een avondje vodka drinken met Koalya in een nachtclub in Moskou, dat is wat Tomic nodig heeft!

Cheers,

Filip

In goede en kwade tijden

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Bon, drie op drie voor de ijzersterke Belgen. Knappe wedstrijd van Justine Henin tegen de taaiste aller Russinnen, Elena Dementieva. De blondine met de turbobenen verraste ons met haar gevoelvolle volley's - waar heeft ze die al die tijd geheim gehouden? - maar kwam op het eind net dat tikkeltje spelintellect, koelbloedigheid en servicegemak te kort. Gezien de intensiteit van de match, en het feit dat de rest van het tornooi er ook niet bepaald vrolijk uitziet voor Henin vrezen we een beetje voor haar gestel tegen het begin van de tweede week. Maar dat er een Belg in de halve finale van de Australian Open gaat zitten lijkt nu al een uitgemaakte zaak. Met dank ook trouwens aan die beresterke - iemand een beetje wilskracht of energie nodig? - Yanina Wickmayer.

Andere vrouwen lijken andere dingen aan hun hoofd te hebben. Zoals lezeres Stephanie Deman al opmerkte blijkt Tammy Hendler dus blijkbaar (ook) vertrokken bij de AFT. Benieuwd waar, hoe en met wie die de volgende keer gaat opduiken. Marion Bartoli zeurde dan weer dat ze als nummer elf van de wereld niet in het vizier van de grote sponsors kwam. "Ik koop mijn spullen zelf. Nike geeft 75 miljoen dollar uit aan Maria Sharapova. Ik heb een contact gehad in 2007 met een Franse sponsor maar het is afgesprongen. Misschien ben ik niet blond, slank of groot genoeg?" Als ze zou uitkijken naar sponsors die 'zeurkousen met de uitstraling van een triestige plant' als boegbeeld willen nemen, zou ze ons inziens onmiddellijk van straat geraken. Sania Mirza tenslotte heeft dan weer aangegeven dat ze stopt met tennissen als ze getrouwd is met Mohammed Mirza. Voor u rare dingen gaat denken, het is geen familie. Mirza (vr) wordt dit jaar 23 jaar, verloofde zich vorig jaar maar weet nog niet wanneer ze in de huwelijksboot springt en de haven uitvaart. Wedden dat er een comeback van komt over enkele jaren?

Weddingschappen houden lijkt ondertussen wel een nationale sport geworden in het tennismilieu. Spelers konden zo maandagmorgen de Amerikaanse junior Ryan Harrison door het spelersrestaurant zien wandelen enkel gehuld in een handdoek en met bloot bovenlijf. Hij moest er een koffie gaan bestellen voor de plaaggeest van dienst, Andy Roddick. Hij werd bovendien arm in arm begeleid naar de uitgang door een security guard.

Iemand die met minstens twee bodyguards naar de uitgang van Melbourne Park zal moeten gedragen worden is Nikolay 'Kolya' Davydenko. Onze huispoëet is weer helemaal terug van weggeweest. Niet alleen op de baan maar ook in de perszaal. Een bloemlezing is op zijn plaats.

- Wat is er veranderd na je zege op de Masters?

Kolya: "Really nothing. Just won 1 million dollars. Nothing special."

- Wat heb je gedaan met al dat geld? Een huis gekocht in Rusland?

"Not yet. not yet. Some invest money. You know, if you win money, you need to make more money. That's what's I try to do. Not only with tennis make money. Something else. Some business also to do. Because with tennis you can't do this so much money. That's was is very important after tennis what you can do and how you invest your money in what you do after?"

- Heb je iets voor je vrouw gekocht?

"Look, if I buy everything to my wife, how can I invest money?"

Classic Kolya. Hij blijft de man, in goede en kwade tijden. Moge hij nog lang meegaan op de Oz Open.

Cheers,

Filip

Wedden dat

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We zijn maar wat blij dat we hier in het zonovergoten, azuurblauwe en fris ogende België zitten en niet in het kille, doorregende en verwaaide Melbourne op dit ogenblik. Dat was ons eerste gedachte toen we deze morgen om 6h - u kent ons als professionals! - de tv aanzapten voor de Belgische kraker in de eerste ronde van de Australian Open. 'Four seasons in one day', zong Crowded House al over de Australische wereldstad maar jammer genoeg koos Melbourne voor het winterseizoen om de Oz Open van start te laten gaan. Nu, de uitschuifbare daken op Melbourne Park doen al een tiental jaren heel goed dienst en vandaag was het niet anders.

Uiteindelijk zagen we nog niet zoveel van Henin-Flipkens maar het resultaat en de uitvoering waren conform de verwachtingen. Met Clijsters en die onnavolgbare Wickmayer was het, na de verwachte nederlaag van Olivier Rochus, toch nog een positieve dag voor de Belgen. Op vijf op vijf hadden we toch niet kunnen wedden voor deze eerste maandag.

Er was de laatste dagen nogal wat te doen rond het feit dat de Australian Open gesponsord wordt door Betfair. Een ethisch en deontologisch vraagteken is hier op zijn plaats - nog maar net kreeg de genaamde Bychkova een boete en schorsing van de 'Tennis Integrity Unit' omdat ze een aanvraag tot omkoping niet gerapporteerd had. De kat bij de melk zetten is blijkbaar geen enkel probleem als het over heel veel geld gaat. Maar enkele kleinere, onbekende spelertjes straffen omdat ze ooit vijf dollar op een anonieme match gezet hebben (zie die Italianen enkele jaren terug), is wel vervolging waard.

Vorige week nog is er een onderzoek gestart naar de wedstrijd tussen Michael Llodra (ATP 72) en Harel Levy (ATP 116) in Brisbane. De Israëliër won die partij met 6-2, 6-0. De beter gerangschikte Fransman was op de wedsites als favoriet van start gegaan maar net voor aanvang van de partij veranderde het tij van richting en kreeg Levy heel veel (terechte) back-up. Vreemd. Net op die dag hoorden wij van Maxime Braeckman (begeleider van Xavier Malisse, die mogelijk lucky loser was) dat Llodra 's morgens was opgestaan met een slecht gevoel en er zelfs even sprake van was dat hij niet zou spelen. Uiteindelijk kwam hij wel op het veld, maar enkel lichamelijk. Hoe het nieuws van zijn slechte dag zo snel uit de kleedkamer en naar de wedsites getransporteerd werd is iets dat het onderzoeken waard is.

Uitkijken wordt het ook naar de weddingschap die de clan Clijsters lopen heeft bij een mogelijke titel op de Australian Open. U weet nog dat trainer Wim Fissette zijn haar moest afscheren en ostheopaat Sam Verslegers zijn haar moest laten groeien na de triomftocht van Clijsters in New York. Ze hebben de gewoonte ook overgenomen in 2010. In Brisbane had Clijsters blijkbaar na haar finalewinst op het drukbevolkte Southbank op een podium moeten kruipen en luidkeels een liedje moeten meezingen uit haar iPod. Omdat het podium evenwel bezet bleek, kreeg Clijsters een vrijgeleide. Uitkijken wordt het dus naar de vieringen dit jaar. Wedden dat ze samen met Jim Courier in de Yarra River springt? U kan inzetten op Betfair...

Cheers,

Filip

Open boek

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Vergeef ons als we hier af en toe even wegvallen of het op een ongecontroleerd dromen zetten maar zo'n pletwalsjetlag schud je niet één, twee, drie van ja af. Wij zouden hierbij nog maar eens, en vrij van kosten, reclame willen maken voor Etihad Airways, 'the national airline of the UAE'. Dat we, net zoals op de heenvlucht, opnieuw een upgrade kregen naar business class op het stuk Abu Dhabi-Brussel heeft hier vanzelfsprekend niets mee te maken. Na een marathonvlucht als Sydney-Abu Dhabi (15h!) kan zo'n verpozinkje wel tellen. Het moet zijn dat ze bij Etihad Airways verwoede MyTennis-fans zijn - één airhostess kwam ons vragen of het Fourhand-spel nog doorging en we konden haar verblijden door te stellen dat het waarschijnlijk vanaf 1 februari op gang wordt getrokken. Al kunnen we dat ook gehallucineerd hebben. - of anders hadden we wreed geluk.

Nu, heel deze trip stelde ons in de mogelijkheid om de biografie 'Open' van Andre Agassi in één ruk uit te lezen. Het moet gezegd: het is uitstekend geschreven. De meest opzienbarende stukken hadden we bij de voorpublicaties al meegekregen maar het bleef toch wel uiterst interessant materiaal en net zoals met zijn tennis heeft AA opnieuw de lat erg hoog gelegd voor toekomstige (tennis)biografieën. Agassi wijdt zelfs twee pagina's aan zijn wedstrijd tegen Xavier Malisse op de U.S.Open in 2005 (vijfsetter voor AA). Hij legt haarfijn de kwaliteiten en de gebreken van X-man op tafel. ("Hij beweegt bewonderenswaardig goed en heeft een katapult van een arm. Hij bezigt een rijkelijke forehand en een aces producerende service maar hij is niet constant. Bovendien is zijn backhand bescheiden. Het lijkt alsof het een geweldige slag zou moeten zijn omdat hij de bal zo comfortabel raakt maar hij is meer geïnteresseerd in hoe de slag eruit ziet dan 'm daadwerkelijk te produceren.") Wauw. Ook wij hadden graag de mening van AA gehad over ons tennis ("Beweegt als een nijlpaard. Forehand van Batman maar een backhand van The Joker. Lichaam van een atleet maar de geest van een peuter...." We dromen weg.)

Vandaag verscheen trouwens in Denemarken de ongeautoriseerde biografie van Caroline Wozniacki. (Zou er net als bij de WTA op het aantal tornooi een leeftijdsgrens staat geen leeftijdsgrens op het verschijnen van een biografie moeten staan? Voor je 25ste heb je toch niets zinnigs te vertellen/gepresteerd in je leven?) In 'Miss Sunshine' wordt geopperd dat Piotr Wozniacki zijn dochter in de jeugdjaren heel wat druk heeft opgelegd - Tell us something new! - en ook ermee gedreigd heeft om zijn dochter voor Polen te laten uitkomen als hij haar niet zelf mocht coachen. Voornaamste nieuws was misschien wel dat er op het Deense paspoort van de vader 'Victor Krason' staat (geconfirmeerd door de vader, gaat om een privé-aangelegenheid), waardoor we het vandaag eigenlijk over 'Caroline Krason' zouden moeten hebben. De familie Wozniacki gaat 'Miss Sunshine' niet lezen, hun advocaten wel...

Over onze eigenste Belgische 'Miss Sunshine', Tammy Hendler, hoorden we het gerucht dat ze niet meer op de Nick Bollettieri Tennis Academy zou zitten maar fulltime in Mons zou trainen. Bizar, maar het was de afgelopen maanden alleszins heel stil rond de 'toekomstige nummer een van de wereld'. Tijd voor een biografie misschien?

Cheers,

Filip

Down under VII

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Vrienden, sympathisanten, wij begrijpen dat u zich zorgen heeft gemaakt over ons welzijn maar wij hebben de laatste dagen hard moeten werken (zoals u kan zien op de foto hiernaast). Het eerste Belgische onderonsje in het nieuwe tijdperk bleek een formidabele clash en die moest van de nodige commentaar voorzien worden. Dat deden we gisteren dan ook in het Australische restaurant Cha Cha Char - ons aan geraden door Sam (Verslegers) en familie. Dank u, Sam! - en het was een voltreffer. Als u nog eens toevallig in Brisbane bent en een uitzonderlijk stukje vlees wilt eten: één adres.

Op zaterdag waren we even op en af gegaan naar het 80 kilometer verder gelegen Surfers Paradise. Een flinke tegenvaller. Lelijke hoogbouw, afgewisseld met schreeuwerige junkfoodtenten. Blankenberge was er niks tegen. Met dien verstande dat de golven in zee veel goed maakten. Eén keer in geslaagd mee te glijden op zo'n golf en onze dag was goed. Ook één keer op onze handen op de bodem gelopen terwijl de benen boven ons bengelden omdat we overspoeld werden door zo'n metershoge golf.

Op en neer, zo ging ook de wedstrijd tussen Kim Clijsters en Justine Henin. De latere winnares startte ijzerstek, klapte dan volledig in elkaar om uiteindelijk met een beetje geluk de titel te pakken. Verdiend, vonden we zelf, omdat ze op haar best beter was dan Henin. Clijsters speelde, zeker in het begin, verrassend aanvallender dan haar rivale en won zelfs regelmatig de backhand-backhand rally's. Het was vanaf 3-3 in de derde set bovendien een fantastische wedstrijd, die iedereen begeesterd achterliet en de concurrentie stof tot nadenken gaf.

Zelfs Felix Mantilla was onder de indruk. De Spanjaard is een graveldinosauriër uit ons tijdperk en werd recentelijk aangeworven door de Australische tennisfederatie. Mantilla is een vriendelijke kerel die enkele maanden per jaar down under resideert maar veelal jonge, Australische talenten naar Barcelona laat komen om hen daar te onderwerpen aan Spartaanse gravelkampen en meedogenloze Spaanse tegenstanders. U ziet waar Tennis Australia naartoe wil? Ook op de club in Brisbane waren de Australische jongelingen, ondermeer onder leiding van oud-speler Scott Draper, veelal op gravel aan het trainen. Op deze ondergrond leer je nu eenmaal een punt opbouwen, het is de beste (en hardste) leerschool voor beginnende talenten.

Over iets oudere talenten gesproken. Xavier Malisse heeft zich teruggetrokken uit de kwalifcaties van Sydney omdat hij last had van de kuit. Hij wou geen risico nemen met het oog op de plaatsingswedstrijden van de Australian Open. Ook Justine Henin wilde dat niet en zwaaide met een doktersbriefje naar de Medibank International. Wat meteen betekent dat ook wij niet naar Sydney moeten - geen enkele Belgische speler aanwezig - en ons verblijf hier down under er op zit. Een collega komt ons over enkele dagen aflossen en wij maken morgen de omgekeerde reis.

Wij gaan daarom nog snel wat warmte en zon opslaan werken alvorens naar België af te reizen.

Cheers,

Filip

Down Under VI

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Waterdraak! (Water dragon) Zo noemen ze hier dat beest op de foto hieronder. Het blijkt om een groot uitgevallen hagedis te gaan. Braaf beest, leeft vaak dicht bij een zwembad. Zelf veranderen we stilaan ook in een waterdraak. De vochtigheid is penibel hier in Brisbane. We zijn wat blij dat we niet meer moeten tennissen in dit soort toestanden want ons racket was gegarandeerd verdronken in een zee van zweet.

Bon, over tot de orde van de dag. Wij zijn zeer verheugd met de prestaties van onze Belgen. Steve Darcis die meteen de trend zet in 2010 en uit de kwalificaties de kwartfinale haalt in Doha: chapeau! Yanina Wickmayer die alweer als een stoomtrein doorheen alles en iedereen raast en in de halve finale van Auckland zit: super! En vanzelfsprekend onze twee coryfeeën die ondertussen het schone weer, ahum, maken hier in Brisbane. Champagne!

Als Kim vanavond/vanmorgen haar wedstrijd tegen Lucie Safarova tot een goed einde brengt dan mag ze het morgen opnemen tegen de verrassende Andrea Petkovic. De 22-jarige Duitse is een buitenbeentje. Niet alleen omdat ze pas een jaar geleden helemaal op de tour kwam. In 2007 kwam ze de top 100 binnen, plaatste zich begin 2008 voor de Australian Open maar kende pech toen ze na vier minuten in de Vodafone Arena door haar knie ging en voor acht maanden aan de kant moest.

Petkovic bleek zonet op de persconferentie een allerinteressantst verhaal te hebben. De 22-jarige Duitse, geboren in Bosnië, maakte eerst haar school af en begon dan pas te tennissen. Ze speelt drums en wil later haar eigen politieke partij oprichten. Serieus! "In Duitsland zijn er 20 miljoen ouderen. Die hun pensioen kan niet meer betaald worden door de jongeren. Ook al omdat de bedrijven geen vaste jobs meer geven aan de jeugd. Met mijn politieke partij wil ik de problemen van de jongeren aankaarten. Bovendien zijn het altijd de ouderen die gaan stemmen en dus is er niets voor de jeugd." Petkovic heeft naar eigen zeggen ambitieuze en creatieve vrienden die haar na haar carrière - "Ik wil eerst alles uit mijn tennis halen want daar ik pas laat op de tour ben gekomen heb ik mijn top nog niet gehaald." - zullen helpen bij het stichten van de partij. Tijdens haar acht maanden blessurepauze was ze al twee weken aan het werk in het bureau van de gouverneur van haar staat (Hessen) maar die was niet echt opgezet met haar toekomstplannen. Straffe madam!

Haar favoriete auteurs zijn trouwens Goethe en Oscar Wilde, wat onze gerenommeerde collega van HNB de vraag ontlokte: "How do you cope with the other girls?"

Bij deze: 'Wie is de gelukkigste der mensen? Hij die respect toont voor de verdiensten van anderen en geniet van hun blijdschap alsof hij het zelf verwezenlijkt had.' (Goethe). Voilà, perfect van toepassing op ons en de waterdraak!

Cheers,

Filip

Down Under V

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Dag zeven van onze missie en alweer is het weer overtrokken. Laat dat ons goed humeur niet verpesten want we hebben hier voor de rest weinig te klagen. De organisatie - transport, eten, goede luim - is uitstekend en onze Belgische meisjes doen het voortreffelijk. Weet niet of we dat mogen zeggen maar Maxime Braeckman, compagnon van Xavier Malisse, vertelde ons dat Wim Fissette niet meer kan volgen op training met Kim Clijsters. Vertel het niet verder want hij zou dat wel eens persoonlijk kunnen opvatten...

Nu, we kunnen er ons wel iets bij voorstellen. 'Killing Kim' slaat er niet naast. Bovendien beweegt ze ook nog als een hinde met goede benen en heeft ze een 'mannelijk' inzicht in het tennisspelletje. Eén plus één maakt twee en dus moet Wim zich geen al te grote zorgen maken. Dat doen wij trouwens ook niet over het verdere verloop van deze Australische tournee en de rest van het seizoen. Clijsters-Henin is de finale hier in Brisbane en met een beetje fatsoenlijke loting gaan ze ook heel ver geraken op Melbourne Park. De Belgische hegemonie gaat volledig terug hersteld worden. Fijn voor hen, fijn voor hun supporters, fijn voor het vrouwentennis en fijn voor onze werkzekerheid.

Die kwam bijna in gevaar toen we tijdens een wandelingetje langs de Brisbane River op een dodelijke en goed vermomde - grijs zoals het weer en de beton - reuzesalamander botsten. Volgens een collega die erg thuis is in fauna en flora betrof het hier de levensgevaarlijke 'nijlvaraan' waar we dan maar met een boog omheen gelopen zijn. Het moet niet te gek worden met die beesten hier aan de andere kant van de wereld.

Nog maar net bekomen van onze hachelijk rendez-vous met het beest met de gespleten tong zagen we een regelrechte aanval van een Ibis op een dame die een Subway-sandwich aan het verorberen was. Net zoals de iets te agressieve duiven op het San Marco-plein in Venetië sprong deze Ibis op tafel, daarmee de dame in kwestie geweldig verrassend - het was dan ook een flink uit de kluiten gewassen Ibis - waardoor haar sandwich voor een deel op de grond viel. Ibis met sandwich weg en meteen kreeg hij ook nog back-up van een aantal 'mates'. Goed gek die Ibissen.

Voor alle zekerheid boekten wij dan maar een tafeltje half onder een afdak, ver weg van die rare vogels maar ook daar waren we niet veilig. Nog maar net gezeten onstond er heisa enkele meters verderop. Opnieuw was de 'nijlvaraan' de boosdoener door ongezien onder een tafeltje te kruipen en langs de benen van een juffrouw te strelen. Brrrr...

Geef ons dan maar die andere biotoop van vreemde diersoorten: de tenniswereld.

Cheers,

Filip