Op z'n Italiaans

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We waren vanmiddag vriendelijk uitgenodigd door VRT-journalist Stef Wijnants bij zijn boekvoorstelling van 'Thrillers in de sport' in een bekend etablissement in Limburg. De crème de la crème van de Belgische sportwereld was afgezakt naar deze uithoek en we vonden ons dan ook een beetje bevoorrecht om in de buurt van de Tom Boonens, Stijn Stijnens en Frank Vandenbrouckes van deze wereld te mogen vertoeven.

Er werd getracht de aanwezige vedetten enkele anekdotes te ontlokken maar zover als Flavia Pennetta liet niemand zijn tong zien. De Italiaanse speelster was afgelopen weekend te gast in het tv-programma 'La iene' (De hyena) en deed daar nogal wat doekjes open over de kleedkamers van de WTA-tour.

Zo vertelde ze over haar 'sessies' met Carlos Moya toen de twee nog een koppel waren. Sinds ze terug single is werd ze door drie à vier andere spelers benaderd, laatst nog een Braziliaan maar die was haar type niet. De knapste kerel van het circuit vond ze Tommy Haas terwijl ze voor een vluggertje niet nee zou zeggen tegen Marat Safin.

Pennetta beweerde daarna ook dat ze 'hét' al in de kleedkamers én op verschillende ondergronden had gedaan en dat ze gras en cement boven gravel verkoos. Ook op een 'erg lange vlucht' was de Italiaanse top tien speelster als eens van bil gegaan, naar eigen zeggen. Ja ja, een mens komt nog eens iets te weten.

Over doping wist Pennetta te vertellen dat ze "wel geloofde dat het bestond in het tennis". Maar dat de meisjes die coke namen dat eerder voor de ontspanning deden. Zijzelf had nog nooit iets genomen.

De schoonste speelster op de tour vond ze Anna Kournikova terwijl ze zichzelf mooier achtte dan Caroline Wozniacki en Maria Sharapova terwijl het een evenwichtige strijd zou worden met Francesca Schiavone.

Nou, wij zullen het, euh, tennis van Pennetta nooit meer op dezelfde manier analyseren. Misschien een ideetje voor een boek...?

Cheers,

Filip

De comeback van de comeback

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Na een weerbarstig weekend zijn wij er niet direct klaar voor maar zo'n 80 procent van de tennissende ex-profs blijkbaar wel. Een comeback maken is weer helemaal in. De terugkeer van onze beide dames is welbekend. Maar wat gezegd van Kimiko Date-Krumm. De 39-jarige Japanse won één dag voor haar verjaardag de titel in Seoel. Sterker nog: ze won haar eerste vijf wedstrijden op de WTA-tour sinds haar terugkeer in de lente van vorig jaar. In 1996 had ze, als (voormalig) nummer vier van de wereld, de pijp aan Shuzo gegeven en zich toegelegd op haar echtgenoot, de Duitse motorrijder Michael Krumm. Deze laatste was ook de eerste om haar aan te sporen om het racket terug in de hand te nemen. "De liefde en de steun van mijn man waren het belangrijkste.", aldus Date, "Ik denk niet dat ik fysiek problemen ga ondervinden in de volgende vijf jaar. Maar ik ben getrouwd, ik moet kinderen krijgen en andere dingen doen. Ik denk nog zeker twee jaar mee te draaien."

Een sterk staaltje doorzettingsvermogen en het levend bewijs dat het er op de vrouwentour momenteel gezapig aan toegaat. Date is lichamelijk in een gedisciplineerd Japanse vorm maar heeft toch een beetje een aftandse speelstijl. Dat zij met die hoekige, vlakke forehand toch subtoppers als Kleybanova, Hantuchova, Kirilenko en Medina Garrigues het leven zuur kan maken spreekt boekdelen over de staat van het hedendaagse vrouwentennis.

Alicia Molik zal dan ook geen enkele moeite ondervinden om terug aan te knopen met haar positie van weleer. De voormalige top tien speelster gaf een jaar geleden de pijp aan Wayne maar won twee weken terug haar comebacktornooi in de Australische outback. Het is nu wachten op haar rentree in de grote WTA-tornooien.

Blijkbaar, en niet geheel onterecht, zijn veel dames ermee gebaat een lange break in te lassen. Jammer genoeg spreken ze dan allemaal nogal snel van hun pensioen. Martina Hingis was een voorloopster in dat genre. Zij gaf in 2002 de pijp aan Fritz maar kwam vier jaar later vrolijk terug het circuit opgewandeld. Men zou haast meer respect hebben voor Jennifer Capriati - die wel al eens tussen 1993 en 1996 de pijp aan John gaf - omdat de Amerikaanse nog steeds haar pensioen niet heeft uitgesproken en dat ondanks het feit dat ze geen wedstrijd meer speelde sinds 2007. 

"Ik word zo moe van al die pensioenaankondigingen terwijl ze eigenllijk gewoon een lange break bedoelen.", wist Pam Shriver al. Wij kunnen ons er iets bij voorstellen maar zien ook dat die comebacks tot nu toe bijna altijd succesvol uitpakten op de vrouwentour. Misschien een ideetje voor Dinara Safina of Ana Ivanovic...

Cheers,

Filip

Peinzen

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Tijdens onze jogging vandaag - gebroken lies, gebroken rug en VO2-max van -3,5l. Dus ja, die comeback is nakend. - zijn we aan het peinzen geraakt. Toch wel fijn dat Kim Clijsters een jeugdtornooi uit de grond stampt - de (ja, ja) Kim Clijsters Cup -, dat geeft toch altijd een meerwaarde voor de hier actieve jongelingen. Clijsters haalde als referentie de Cup Carl Gantois aan, een jeugdtornooi van wereldfaam. Clijsters zelf heeft dat tornooi gewonnen, Justine Henin heeft dat tornooi gewonnen en Xavier Malisse heeft dat tornooi gewonnen. Enkel jammer dat ze onze prestatie daar in Overpelt niet wilde vernoemen want ook die nederlaag in de eerste ronde én de daaropvolgende nederlaag in de eerste ronde van het troostingstornooi spreekt natuurlijk boekdelen over de internationale ervaring die we toen hebben opgedaan. Maar soit, we gingen verder met peinzen.

Het eten was weer uitstekend vandaag op de persconferentie van Clijsters. De liefde van een journalist gaat door zijn maag. Slimme communicators die dat begrepen hebben. Maar ook Clijsters en haar entourage waren weer uiterst vlot en voorkomend. Niets op aan te merken. Maar we peinsden dat we misschien iets teveel over de Belgische tenoren hadden gepend en dat we ons licht ook eens over de rest van de tenniswereld moesten laten schijnen. Want ook daar waren weer zeer smeuïge geruchten opgedoken die we u natuurlijk niet mochten onthouden.

Zo zou volgens een insider - verkleed als jamon iberico hing hij uren aan de haak in de buurt van Rafaël Nadal - zou de Spanjaard op punt gestaan hebben om zijn liefje Xisca Perello ten huwelijk te vragen in Bangkok. Nadal had immers gereserveerd in een vijfsterrenresort in Bangkok en speciaal om de villa met drie slaapkamers - eentje voor nonkel Toni? - met zicht op zee gevraagd. Hij had ook een privé-jet, een privé-boot en drie (3) butlers afgehuurd voor een dag. Genoeg voor de insider om te denken aan een huwelijksaanzoek. Nadal trok zich evenwel terug uit het tornooi van Bangkok met een buikspierblessure. Ouch.

Caroline Wozniacki, door de Duitse pers gelinkt aan Juan Martin Del Potro, was dan weer op zoek naar een appartement in New York. Omdat ze van the big apple haar uitvalsbasis wil maken om te trainen en tornooien te spelen in Amerika. Mocht u daarom interesse vertonen om New York te bezoeken, dan kan u dat combineren met een visite aan de Billy Jean King Cup in maart volgend jaar. Kim Clijsters zou daar eventueel voor uitgenodigd kunnen worden en tijdens de pauze tussen de wedstrijden door kan u één miljoen dollar winnen als u met een service een doel raakt. Het proberen waard.

Dus waren wij aan het peinzen geraakt of we onze service terug op niveau zouden kunnen krijgen en vandaar een comeback, etcetera....

p.s. Weet iemand wie dat schoon kind is hiernaast? Peins daar maar eens over...

Cheers,

Filip

Motivatie

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

"Dagje vrij?", vroeg de vriendelijke kapper ons deze morgen alvorens hij de snaar zette in onze lokken en goedgemutstheid. Als het sinds de comeback van Kim Clijsters al heftig was - we hebben gepiekt, zoals topsporters, tijdens het finaleweekend van de U.S.Open - dan is de hel nu officieel losgebarsten. Justine Henin kondigde in twaalf episodes een 'nieuwtje' aan en morgen is het alweer de beurt aan Clijsters om haar, en ons, programma voor volgend seizoen uit de doeken te doen. Ondertussen traint Yanina Wickmayer - een beetje eenzaam - als nummer 22 van de wereld in Tessenderlo. En is iedereen de knappe derde ronde van Kirsten Flipkens op de U.S.Open en de Davis Cup-prestaties van de Belgische mannen alweer vergeten. De volgende vier jaar zal niet anders zijn.

Zoals altijd was het moeilijk de werkelijke motivatie in te schatten voor de comeback van Henin. De Waalse spreekt uitstekend maar voor ons doen soms iets te filosofisch - "Geen terugkeer maar een nieuw avontuur", "Ik moet in mijn luchtbel blijven maar er ook uitkomen en herbronnen.", "Dit was een grote levensbeslissing." -, waardoor de kern van de zaak vaak onbelicht blijft. Doet er ook niet toe. Belangrijkste is dat ze terugkeert. Reeds weken aan het trainen is, het heilige vuur terug brandt - vooral voor Wimbledon - en dat ze tot minstens de Olympische Spelen 2012 in Londen wil doorgaan.

Bij momenten moeten wij ons dan ook eens in de arm knijpen. Nog geen jaar geleden snotterden we hier zakdoeken vol over de beperkte aandacht die het tennis kreeg in de nationale media. Vandaag zouden we betaald krijgen voor een dubbelinterview met 'Diesel' en 'Deuce' (de honden van Cllijsters en Henin). Waardoor de rest van het tennisnieuws weer in de vergetelhoek geraakt en die jongens - want ja, het zijn meestal jongens - weer onbegrip tonen.

Op dinsdagmorgen waren we zo snel naar de persconferentie gegaan van Dick en Ilse Norman in Brussel. Uit sympathie, niet omdat we een stukje moesten maken voor de krant - vandaag zou een artikel over de Belgian Masters sowieso volledig ondergesneeuwd geraakt zijn temidden alle Henin-heisa. Het eten was eens te meer uitstekend op de AXA-kantoren en het tornooi zag er ook veelbelovend uit. En weet u het straffe van de zaak? Tegelijkertijd vond er enkele kilometers verder ook een persconferentie plaats over het eveneens strak georganiseerde challenger-tornooi van Mons. Het kan blijkbaar niet op in het Belgische tennislandschap tegenwoordig.

Wij zijn maar wat blij dat we de volgende jaren opnieuw in dat exotisch landschap mogen vertoeven. De motivatie ie helemaal terug. De vlam brandt opnieuw. De herbronning is een feit en onze luchtbel opgepompt. Het avontuur mag beginnen. Maar wat gaan we doen tijdens ons dagje vrij?

Cheers,

Filip

De rijke vrouw

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

De Belgen zitten terug in de wereldgroep! Met dank aan Steve Darcis. En het voordeel dat ons land een brede kern heeft. Kapitein Reginald Willems kon de afwezigheid van Kristof Vliegen, de blessures van de broertjes Rochus en de mindere, fysieke vorm van Xavier Malisse opvangen met zijn Luiks speerpunt. Nu waren de Oekraïners wel niet van het niveau dat onze Belgen volgend seizoen gaan voorgeschoteld krijgen. Daar zal alles en iedereen op de toppen van zijn tenen moeten lopen. Thuisvoordeel is haast een verplichting, wil men tegen Argentinië, Amerika, Frankrijk of Spanje iets rapen. Tegen Rusland, Duitsland, Kroatië of Israël valt nog een beetje te tennissen. Maar makkelijk wordt het niet. De loting is nu woensdag en sowieso zal er volgend jaar in februari over een volledig fitte kern moeten beschikt worden.

Dat wil zeggen dat Xavier Malisse nog wat training voor de boeg heeft. Over zijn fysieke paraatheid zijn al boeken geschreven. In Luik kan de stress - achter zijn nonchalante houding zit een erg betrokken en gevoelige speler - wel een rol gespeeld hebben. Normaal is het niet dat X-man met krampen te kampen kreeg. Dat verwacht je eerder van de Rochus-broertjes, die een voorgeschiedenis hebben. Malisse gaat er prat op dat hij de laatste jaren enorm veel fysieke arbeid heeft verricht maar het komt er blijkbaar niet altijd uit.

Via de uitstekende VRT-journaliste Inge Van Meensel bereikte ons vorige week trouwens nog de volgende annekdote over de West-Vlaming. In New York was Van Meensel Nick Bollettieri tegen het lijf gelopen. De Amerikaanse tennisgoeroe begon zelf over zijn voormalige pupil, Xavier Malisse. Hoe goed die wel niet was (geweest) en dat hij het nog altijd in zich had maar dat Xavier nu op een bepaald punt was gekomen waarop hij twee dingen kon doen: "work really hard or get a rich wife. If I was him, I would look for a rich wife..." Veelzeggend?

Veelzeggend was ook de publieke opkomst in Charleroi. Mager tot zeer mager. Het is een beetje triest voor de Belgische mannen die het met hun vier spelers in de top 100 zeker in de breedte uitstekend doen. Een plaatsje in de top 100 is tegenwoordig een hele verwezenlijking. En ook al kan er gedebatteerd worden over de affichekwaliteiten van de Oekraïners, toch blijft het een beetje beschamend dat maar zo weinig mensen de weg vonden naar de Spiroudôme van Charleroi.

Op vrijdagavond was er zeven keer zoveel volk voor de tournee générale van Kim Clijsters in Bree dan voor het zwoegen en zweten van de Belgische mannen. In onze krant (HLN) werd ons eigen stukje over de opening van de Davis Cup volledig verknipt tot een onbeduidend niemendalletje terwijl we over de start van het nieuwe seizoen van Clijsters in Brisbane zo breed mochten gaan als we zelf wilden. Pijnlijk, voor ons en de Belgische mannen.

Probleem is dat het Belgische tennis opnieuw een (figuurlijk) rijke vrouw heeft. Die met haar succes de hele sportwereld verblind en het Belgische mannentennis volledig in de schaduw stelt. Aan ons én de Belgische mannen om die wanverhouding wat rechter te trekken. 'Work really hard' is de boodschap...

Cheers,

Filip

Varkens

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We zijn vandaag heel even binnen gesprongen op de loting van de Davis Cup in Charleroi - één sandwich met kip-curry en een kort gesprek met Olivier Rochus en Xavier Malisse - maar we voelden dat de vibe goed zat. Sfeer was in orde, tegenstander was opgehitst door de slechte baan, Belgen waren fit en hongerig en de Spiroudôme zal afgeladen vol zitten. Eén van de vorige beweringen klopt niet. Ga uw gang en gok naar believen.

In andere landen kan die Davis Cup-sfeer wel eens een beetje tegenvallen. Hier kan u het hele onthutsende verhaal lezen van een bizar incident tussen Lleyton Hewitt - multi-grandslamwinnaar, ex-nummer een van de wereld en nationale held in Australië - en Bernard Tomic. De winnaar van het juniorentornooi op de U.S.Open - en volgens zijn iets te ambitieuze vader, John Tomic, een gegarandeerde nummer een van de wereld - werd door het team Hewitt op Wimbledon gevraagd om op te warmen. Tomic negeerde eerst de vraag en weigerde, bij monde van zijn manager, daarna beleefd door te stellen dat 'Hewitt niet goed genoeg was'. Tomic ging wel even verderop naar Juan-Carlos Ferrero om te vragen of die al een trainingspartner had. Wat het excuus van het kamp Tomic - dat Bernard een ander stijl speler zocht om zijn wedstrijd voor te bereiden - ietwat ongemakkelijk maakt.

Maar bon, ondertussen is de juiste versie van de feiten doorgesijpeld Down Under. Tomic had varkensgriep! Jawel, effe de Mexicaanse griep opgelopen tijdens Wimbledon en dus zo onfit dat hij niet wilde trainen met iemand van het status van Hewitt. Waarom Tomic dan toch nog eerst aan Ferrero ging vragen om te trainen, hoe hij de halve finale in het juniorentornooi van Wimbledon bereikte en, nog belangrijker, hoe hij zijn tegenstanders na elke match de hand schudde, werd niet verduidelijkt.

Hewitt en Tomic zouden normaliter begin volgend jaar de groengele kleuren van Australië samen verdedigen in de Aziatische zone van de Davis Cup. Bij onze antipoden kijken ze er nu al naar uit. Tenzij de varkensgriep terug uitbreekt natuurlijk.

Morgen zakken we af naar de Spiroudôme van Charleroi om te genieten van a) een prachtige nazomerdag of b) de ontmoeting met het flamboyante Oekraïne. We twijfelen nog. Drie jaar geleden wonnen onze mannen vrij eenvoudig in Oekraïne maar ondertussen zijn die Oostblokkers wel een jaartje ouder geworden. De tegenstander van Olivier Rochus in 2006, Orest Tereshchuk,  is vandaag de kapitein van Oekraïne. Om maar één veranderinkje te vermelden.

Opletten dus. "Waakzaamheid!", noemde kapitein Reginald Willems het. Dat en goed de handen wassen na elke wedstrijd natuurlijk. Gaan wij ook doen.

Cheers,

Filip

Debriefing

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Volgende week geeft Kim Clijsters een persconferentie waarbij ze de rest van haar programma voor dit jaar - vermoedelijk alleen WTA-Luxemburg en misschien ook nog de Masters in Bali - zal meegeven en een tipje van de sluier voor volgend jaar gaat oplichten. Vanmorgen kwam ze terug uit de States en daarmee kan er definitief een streep onder de U.S.Open 2009 getrokken worden. Bij ons zal die nog even in de knoken blijven zitten, maar toch wagen wij ons ook al aan een debriefing.

- Tennis leeft terug in België. Als we alleen al naar de aanvragen kijken die wijzelf voor de voeten krijgen geworpen dan wordt het al duidelijk dat het Clijsters-effect speelt in ons land. Voor vanavond werden we bij 'Volt' verwacht maar er zijn nu eenmaal belangrijkere dingen in het leven dan tennis. Standard-Arsenal bijvoorbeeld...

- Kirsten Flipkens: een tijdje geleden hadden wij uit volle borst een 'zingt jubilate' aangeheven om een derde ronde van een landgenote op een grandslamtornooi te bewieroken. Nu viel de prestatie bijna mager uit naast die van Yanina Wickmayer en Kim Clijsters. Over verschillende maatstaven en snelle gewenning gesproken.

- De Belgische mannen: De mannen zijn in hun trots gekrenkt. Gisteren was het persconferentie van de Davis Cup-ontmoeting tussen België en Oekraïne. Vandaag was daar nergens iets van in de kranten terug te vinden. Slechte timing. Wij zelf hadden een geldig excuus. We zaten op een vliegtuig-trein richting wereldstad Heppen en waren in een onkennelijke staat van ontbinding na dat verdomd pittige slot van de U.S.Open. Dit weekend kunnen de Belgische mannen zich alvast wat rehabiliteren door zich te plaatsen voor de wereldgroep van 2010. Tenzij Justine Henin natuurlijk haar comeback aankondigt...

- Justine Henin: Ze, en haar mogelijke comeback, ging ook al over de tongen in Amerika. Kwade, lokale tongen voornamelijk die beweerden dat als Henin in het gravelseizoen zou terugkomen, dat ze dan juist twee jaar afwezig zou geweest zijn van het circuit, ofte de lengte van een d*pingstraf. De complotheoriëen klonken waziger dan die voor 09/11 maar waren niet uit de lucht. Lijkt ons allemaal behoorlijk onwaarschijnlijk. Ons zou het ook hard verbazen mocht Henin sowieso een comeback wagen. Erg positief zouden we het niet vinden voor haar imago. Net nu Clijsters scoort, besluit zij terug te komen? Voelt raar aan. Maar niet (te lang) getreurd. Drie Belgen in de halve finales van een grandslamtornooi is nog altijd beter dan twee...

-Coach: "Ik zie veel coaches op de tour die een grote naam hebben en die reputatie vooral danken aan het feit dat ze tijdens matchen goed in beeld komen. Eenmaal de wedstrijd voorbij zitten ze nooit samen met hun pupil.", dixit Marc Wickmayer. Dus enkele jaren geleden werden Glen Schaap en Carlos Rodriguez over heel de aardbol aanzien als de beste trainers ter wereld, maar goed zes maanden geleden slagen ze er allebei niet in Yanina fatsoenlijk aan het tennissen te krijgen. Marc Wickmayer, voormalig zwembadbouwer, doet dat wel. Alle respect ook voor de bescheiden Wim Fissette, de beste trainer ter wereld, op dit moment...

- Voetfout: "I would like to give her a good old hug', zei Serena Williams in haar gereviseerd statement over de lijnrechtster van het voetfoutincident. "EN DAN DOORKNIJPEN TOT ZE ALLE STERREN VAN DE AMERIKAANSE VLAG ZIET, DIE AZIATISCHE TRUT!", kon je tussen regels door lezen. In haar eerste statement was er nog geen sprake van een excuus. Nadat de WTA een tweede statement had opgemaakt kon er een politiek correcte sorry vanaf.

- Nagels bijten: mocht de geviseerde lijnrechtster geweerd worden van een volgende U.S.Open, dan kan ze nog altijd terecht in één van de vele nagelstudio's die Manhattan rijk is. Schier eindeloos, het aantal nagelstudio's die enkel wij al tegenkwamen in New York. Een andere verschuiving: de Amerikaanse hotdog op de hoek van de straat is vervangen door satés en kebab uit meer Arabische hoek. In de eetstalletjes bakken ze de vleesgerechten op een soort kleine grill waarbij de geur en de domp soms al enkele blokken verder op te merken valt.

- JMDP: Juan Martin Del Potro heeft nu ook officieel Fernando Gonzalez verdrongen op de lijst van hardste forehands op de tour. Volgens Bild Zeiting zou de 1m98 grote Argentijn trouwens zijn forehand geregeld inoefenen met Caroline Wozniacki, als u weet wat zij bedoelen...

-Uitspraak van de U.S.Open: Niet zozeer één zin maar de omroeper in de perszaal deed toch elke keer goed zijn best om de spelers die richting perconferentie gingen nog snel een veeg uit de pan mee te geven. Telkens zette hij de prestatie van de speler nog eens lichtjes in de verf. Bijvoorbeeld: "Roger Federer, WHO LOST ON ASHE, will be in interviewroom 1 at 22h." Ouch!

Wij vonden onze eerste U.S.Open-ervaring als schrijvende pers heel leuk eigenlijk. We hopen van u hetzelfde. Op naar 2010!

Cheers,

Filip

Hoogte -en watervrees

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Gisteren véél te laat gaan slapen omdat we nog op een documentaire over 9/11 zijn gebotst en er aangrijpende beelden bijzaten die we nog niet gezien hadden. Twee zaken: ongelooflijk dat die aanslag ondertussen al acht (8) jaar geleden gebeurde. En ongelooflijk dat wij vier dagen ervoor - donderdavond terwijl het op dinsdagmorgen gebeurde - nog helemaal boven stonden op de Twin Towers. Samen met een vriend vroegen wij ons af of we naar beneden zouden durven springen als we er toe verplicht zouden worden. Het antwoord was negatief. Zo hoog waren de Twin Towers.

Vrijdag viel het programma op de U.S.Open dus helemaal in het water. En ook vandaag wordt er weer erg veel geduld gevraagd van de dames. Dat wachten komt ten goede aan de mentaal sterken. Moeilijk voor Yanina Wickmayer lijkt het ons, daar zij nog meer tijd heeft gekregen om na te denken over de situatie waar ze inzit. Nu, de Diestse heeft hier al wel aangetoond dat ze een straffe tante is en dus zou een nieuwe topprestatie van haar ons, eerlijk gezegd, niet meer verbazen.

De volgende maanden/jaren verandert het leven van Yanina Wickmayer sowieso. Ze zal nergens nog als de underdog opgevoerd worden. Te beginnen met haar Aziatische tournee over twee weken zal iedereen het nummer twintig van de wereld, en de (minstens) halve finaliste van de U.S.Open opwachten. Ze kan zich ook minder/geen misstappen veroorloven. Want onbewust gaat je dit (super)resultaat toch willen bevestigen. Nu wordt alles wat ze aanraakt goud en gaat elke stap die ze zet nog voorwaarts. Volgend seizoen zal ze voor het eerst een reeks van WTA-punten moeten verdedigen en gaan we zien hoe ze met het nieuwe status zal omgaan. Dan gaan we merken of ze 'hoogtevrees' heeft of niet?

Maar eerste van die watervrees hier afgeraken. Met andere woorden: het regent opnieuw/nog/de hele tijd (schrappen wat niet past).

Cheers,

Filip

België NIET in New York vandaag

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Hmmmm...(geen vrouwentennis vandaag!)

Fred, Barbara en Tammy

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We zijn hier op zoek naar Chinese of Russische chemicaliën om de regen morgen uit de lucht te schieten. Een kans van 80 procent op wateroverlast is niet te onderschatten. Het is de laatste dagen beduidend frisser geworden hier in New York. Schuld van de ergens in de buurt passerende orkaan Fred. Gelukkig dat de resultaten en verhalen van de Belgen onze hartjes verwarmen. (Ja, het einde van het tornooi nadert...)

Gisteren kregen we alleszins een vreemd gevoel over ons toen we op een plateau op het dak van het Arthur Ashe Stadium stonden. Niet alleen kwam dat door de aanwezigheid van de gezonde Barbara Schett naast ons maar ook omdat er geen ballustrade achter ons was en het 50 meter stijl naar beneden ging. Zeker met enkele, goedgerichte windstoten werd het een interessant onderonsje.

Sympathiek mens trouwens, Barbara - kan ook niet anders want ze is getrouwd met een Australiër, Josh Eagle, ex-dubbelspeler - en ze vertelde ons dat ook zij geen zin meer heeft in tennis. Het koppel woont afwisselend een half jaar in Australia en een half jaar in Austria. Met een vijf maanden oude baby was wat standvastigheid wel aan de orde. Ons gedacht!

Onderzoeksjournalisten als we zijn hebben we ook navraag gedaan naar het ontbreken van elk spoor van vlaggen in het Arthur Ashe Stadium. Bon, ere wie ere toekomt, we hebben het nagevraagd bij mensen die het nagevraagd hebben. Er kwam geen eensluidend antwoord vanwege de organisatie. Het had met 'veiligheidsredenen' te maken. Jawel, de vlag dekt altijd de lading, denken ze in het land van Uncle Sam. Amerika is een fijn land, zoals een confrater opmerkte, enkel spijtig dat er Amerikanen wonen.

Daarnet nog heel even - tussen 2000 teksten door - een glimp van Tammy Hendler gaan opvangen in haar wedstrijd tegen Laura Robson. Ze kwam er niet echt aan te pas, wat geen oneer is tegen de erg talentvolle Engelse - zowel Sven Groeneveld als Nick Bolletieri  waren aan het toekijken. Haar lichaamstaal was alleszins uitstekend, in tegenstelling tot haar lichaamsbouw. Net als voor elk tornooi waar we Hendler gaan bekijken was ons op voorhand verteld dat ze scherper stond dan ooit tevoren. Wel, we kunnen dat niet bevestigen...als u begrijpt wat wij bedoelen.

We wensen u alvast een fijne, Belgische dag morgen op de U.S.Open. Laat 'm niet in het water vallen...

Cheers,

Filip

Wicky Burger

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Ja, we hebben moeite met onze voedselinname. Moeilijk om goed eten te vinden en op geregelde en normale tijdstippen te eten. Allemaal de fout van die twee Belgen die ons gigantisch veel werk verschaffen. Maar we klagen niet. Zo zijn we niet. Zeker als we een goed gesprek met vader Wickmayer mogen hebben over zijn evenzeer fijne dochter (te lezen in HLN).

'Wicky' is dus een feit. Het logo van Yanina Wickmayer bedoelen we. Het zal op de schoenen van haar Chinese sponsor Erke aangebracht worden. Dat vinden wij redelijk straf. Net zoals haar metamorfose dit jaar. Weet iemand eigenlijk nog dat ze in het begin van het jaar er niet in slaagde overeen te komen met Glen Schaap en Carlos Rodriguez? (Wat zegt dat over de 'invloed' van een toptrainer op een speler/speelster?) Of dat ze een maand later werd uitgesloten op een tornooi in Amerika? En nu ligt de wereld aan haar voeten.

Maar Yanina verdient het. Want we kennen niet veel meisjes die er zoveel voor over hebben. Reken daarbij nog haar kickservice, haar mentaliteit op de baan en haar zeer sterk lichaam en je hebt een bijna garantie op succes. Al moet je het nog altijd doen natuurlijk. Hopelijk kan ze hier 'het' nog even verder doen.

We hoorden ook van papa Wickmayer dat Yanina na de U.S.Open in Seoel, Tokio en Peking gaat spelen. Dat ze aan het onderhandelen zijn voor een wildcard in Linz en daarna ook nog Luxemburg aandoen. Om het jaar waarschijnlijk in Bali af te sluiten, waar ze vermoedelijk gekwalificeerd raakt voor de B-Masters. Dat is toch nog een vrij indrukwekkend programma. Waarop wij vroegen of ze 'toch niet teveel ging spelen'. Als je jong bent en vers in het vak zijn al die aanbiedingen en mooie tornooien vanzelfsprekend erg aanlokkelijk. Maar voor je het weet ben je aan het overbelasten.

Vader Wickmayer bezwoer ons evenwel dat Yanina niet teveel speelt. Met vijftien tornooien op haar conto dit seizoen heeft zij een normaal gemiddelde. Houden zo. Ondertussen weten wij ook weer wat de volgende maanden gaan doen. Maar we klagen niet, Integendeel. Enkel goed eten vinden, een Bicky Burger zegt ons wel wat....

Cheers,

Filip

Ter zake!

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Excuseer als we lichtjes euforisch klinken maar dat kan komen door a) die enkele biertjes tijdens de Happy Hour, b) de prestatie van de Belgische vrouwen op de U.S.Open of c) de champignons waarvan de Chinees hier op de hoek niet zeker was van de houdbaarheidsdatum. Maar ter zake, die Belgen doen dat hier niet slecht.

We hoorden dat de VRT er vanavond in slaagde één game van Yanina Wickmayer uit te zenden en dan de wedstrijd 40 minuten te onderbreken voor 'Ter zake'? Ziet u dat al gebeuren voor een match van de Rode Duivels? Staan die misschien ook in de top 30 van de wereld? Of staan ze misschien bij de laatste acht van een groot tornooi? Hoe passioneel wij ook zijn als voetbalfans toch kan het niet bij ons verstand dat de VRT zoiets doet. Maar ter zake: ze hadden gelijk, want de match trok eigenlijk op niet veel.

Wij vonden de persconferentie van Yanina Wickmayer vele keren beter dan haar wedstrijd tegen de - sorry dat we het moeten zeggen - aanfluiting van een vrouwelijke prof, Petra Kvitova. Ja, er werd heel hard geklopt, veelal in het midden van de baan. En bij momenten werd er fatsoenlijk geserveerd en hard gewerkt maar al bij al was het een zeer magere partij. Kunnen we wel begrijpen want je moet al van gewapend staal gemaakt zijn om als negentienjarige niet op hol te slaan bij dit soort occasies. En een mooi uitzicht op een eerste kwartfinale van een grandslamtornooi? En het tornooi dat daarna nog niet moet gedaan zijn tegen Kateryna Bondarenko? En een halve finale tegen Melanie Oudin of Caroline Wozniacki? Wat is dat hier in New York, het invitatietornooi van Huggy Bears?

Het belangrijkste is van nu match per match te nemen, set per set en punt per punt. Nog meer dan anders. Alles wat neigt naar voldoening uit te blokken, alles wat neigt naar fantasie te relativeren en alles wat neigt naar vermoeidheid opzij te schuiven. Dit is de kans van hun leven. Wickmayer - Clijsters op zaterdagavond in prime time op de Amerikaanse televisie? Ter zake: we moeten stoppen met die champignons...

Cheers,

Filip

Oud

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We geven het niet graag toe maar we beginnen New York te appreciëren. Deze middag botsten we wel op paar extra gekke landlopers maar al bij al kunnen we niet zeggen dat we een onveiligheidsgevoel hebben in the Big Apple. We komen natuurlijk uit het Wilde Westen - Heppen - en zijn dus wel het een en ander gewend.

Zoals die Oostenrijkse journalisten die op ons afstapten na het ritje met de bus van Manhattan naar Corona Park. Ja, ze hadden ons herkend als winnaar van het tornooi van Wenen. Hoe oud we dan niet waren? "37? So young. I thought you were 45..." Prettige dag, verder.

Ja, het was een zware dag voor ons ego. Maar wat niet gezegd van Maria Sharapova? Die staat metershoog te blinken op een billboard net buiten New York met reclame voor Tag Heuer, haar horlogesponsor. Staat een scherpe slogan bij - die ons nu even ontsnapt - maar die ook niet meer ter zake doet want 'ouwe' Sharapova verloor van de amper zeventienjarige maar pientere Melanie Oudin. Dat 'Masha' 21 dubbele fouten meenam in haar nederlaag hielp haar zaak natuurlijk niet. Ze heeft nog 'tijd' - heeft u 'm? - nodig om volledig de oude te worden.

Buiten het feit dat het hier uiterst aangenaam weer is, dat je elke dag voor 20 dollar waarde op je badge hebt staan om te eten en er elke dag ook een interessante happy hour passeert, zijn er nog zaken die onze passage in New York opfleuren. De Amerikanen zijn meesters in het uitvinden van spitante 'taglines'. Gisteren op een taxi gezien in de straten van New York: - zoals u weet is Manhattan in dambordpatroon opgebouwd, met allemaal eenrichtingsstraten, waardoor je altijd maar van één kant de wagens in het oog moet houden - een verwijzing naar het tennis op de U.S.Open: 'the only thing that gets New Yorkers to see both ways'. Geniaal, al zeggen we het zelf.

Ook lichtjes geniaal, dat parcours van Yanina Wickmayer. Bij het begin van haar carrière hadden we top 30 vooropgesteld maar die lat durven we nu al naar de top 20 verleggen. De service is een wapen, de backhand is een wapen, het lichaam én het hoofd zijn wapens, plus haar levenshygiëne zorgt ervoor dat ze op dit moment zowat de meest frisse speelster op de tour moet zijn. Als ze Dinara Safina - als die al wint van Kvetova - niet verslaat, zal ze er toch heel dichtbij zijn.

En morgenavond ook nog Clijsters tegen Venus Williams. Nee, het is hier zo slecht nog niet als 'ouwe Belg' in New York...

Cheers,

Filip

Family Guy

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Ja, we missen ons gezinnetje. Sentimenteel als we zijn geven we dat grif toe. Eerste schooldag van onze vijfjarige gemist en dat vinden wij spijtig. Dick Norman heeft ook zo'n probleempje. Die werd vorige woensdag voor de tweede keer vader en staat hier vandaag te werken voor zijn Masters-ticket op het eind van het jaar. Hij gaf ook toe dat hij zich wat 'onwezenlijk' voelde, zo zonder zijn familietje in zijn zog.

Gisteren zagen we Kim Clijsters nog met kleine Jada op de arm - twee druppels! - aan de Players desk. Beetje vreemd om die kleine kinderen van spelers op de tornooien te zien. In onze tijd - een kleine eeuw geleden - waren er wel een paar dubbelspelers met kroost op de tour maar de laatste jaren lijkt er een tendens ingezet. Roger Federer die met zijn tweeling op schok is speelt bijvoorbeeld in de derde ronde hier tegen Lleyton Hewitt die ook twee kinderen mee zich meezeult. Het is gewoonweg bizar dat in de mannenkleedkamer - al die tijd een bastion van machopraat -en gedrag - nu over luiers, de eerste woordjes en de best mogelijke babyvoeding gesproken wordt.

Om ons in dat wereldje al wat in te werken en met het juiste gevoel over die jonge vaders en nieuwbakken moeders te kunnen rapporteren verdiepen we ons hier elke avond in een aflevering van 'Family Guy'. Supersubversief maar ook supergeestig. Kan niet wachten om onze vijfjarige daarmee in contact te brengen.

Cheers,

Filip

Getikt

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Pittige tikdag vandaag. Met een deadline om 15h - 16h New York tijd, moet je vaak geluk hebben met het speelschema en heel vaak stukken hertikken als de persconferenties een ander licht op de zaak werpen. Wat vandaag het geval was. We zijn welgeteld 30 minuten buiten in de zon geweest , en zagen in dat half uurtje een heel sterke Kirsten Flipkens haar Spaanse opponente gek maken. Niemand heeft zo'n 'handjes' als onze vriendin uit Mol. Enkel Justine Henin komt in de buurt van haar handigheid en het is mooi om te zien dat de Molse dat nu ook kan omzetten in spraakmakende resultaten.

Als Yanina Wickmayer morgen haar wedstrijd nog wint - en wie twijfelt daar nog aan? - dan telt het Belgische (vrouwen)tennis weer helemaal mee op de internationale tenniskaart. Nog maar driekwart jaar geleden lag datzelfde tennis op apegapen en wilden wij ons herscholen in een cursus bloemschikken en andere plantkunde, tot Kim Clijsters haar rentree aankondigde en iedereen gaga werd.

Vandaag stellen buitenlandse journalisten ons alweer - nog ietwat lachend, we geven het toe - de vraag hoe het komt dat een klein land als België zo'n goede spelers kan produceren. Stel u nog even voor - schakel dat gezond verstand maar uit - dat ene Justine Henin ook nog eens terug het racket ter hand gaat nemen...kunnen we dat nog aan?

Yanina Wickmayer is dus aan zet morgen. Zij vertelde gisteren nog dat ze na de U.S.Open volledig op de Aziatisch tour gaat. Seoel, Tokio, Peking, Osaka, Luxemburg - met zijn befaamde Japanse tuinen? - om af te sluiten op de B-Masters in Bali? Dat laatste tornooi werd dit jaar in het leven geroepen om de subtoppers ook een tornooi te geven om naar toe te leven en het seizoen mee af te sluiten. In het paradijselijke Bali spelen de meisjes die net buiten de echte Masters vallen en een tornooititel op hun naam hebben gezet dit jaar voor een prijzenpot van 600.00 dollar en een mogelijke bonus van 1.000.00 dollar. Interessant. Zeker als wij dan ook daar naar mogen gaan kijken. Je zou gek zijn om zo'n uitnodiging naast je neer te leggen.

De uitnodiging om nu in ons bed te gaan liggen, gaan we ook niet afslaan. U tikt ons morgen maar op de vingers mochten we iets vergeten te melden zijn.

Cheers,

Filip

Chauffeur gezocht te NY

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

De dag was gevuld als een Amerikaanse kalkoen op Thanksgiving. En alweer spannend begonnen door toedoen van de ons nog steeds verrassende chauffeurs van de busjes die van midtown Manhattan door de tunnel naar Corona Park rijden. Waar gisteren onze 'driver' een deel van de borduur van de tunnel raakte - de banen zijn ook extreem smal - en dan zwalpend de weg verder zette tot aan Flushing Meadows, kregen we vandaag een snuggere achter het stuur die de weg niet wist. We reden op een bepaald moment op zo'n 50 meter van de ingang maar één verkeerde bocht en we zaten op een nieuwe snelweg richting nergens. Toppie!

Maar goed de wedstrijden en ons gedacht.

1. Kim Clijsters vonden wij heel goed. Het was de eerste keer dat we ze 'live' aan het werk zagen en we waren onder de indruk. Wordt wel een pittige match tegen Marion "Je m'enfous complètement de son comeback" Bartoli.

 2. Christophe Rochus verloor van de Turk Marsel Ilhan. "Ik moet vandaag zowat de enige speler geweest zijn waarvan hij kon winnen. Ik heb wel blijkbaar deel uitgemaakt van een deeltje Turkse geschiedenis. (het was de eerste keer dat een Turk zich kwalificeerde voor een grandslamtornooi!) Maar hij is wel de kalmste Turk die ik ooit gezien heb. Hij moet wel Duits bloed in zich hebben." De onnavolgbare Rochus blijft onnavolgbaar.

3. Olivier Rochus speelde uitstekend in zijn zege op Igor Kunitsyn. Moest zelf lachen met de verhalen/avonturen van zijn broer. Staat er terug helemaal en gaat zo te zien nog een mooi fin de carrière, enkele jaren, tegemoet als hij gezond blijft. Verdiend voor zijn voorbeeldige inzet, mentaliteit en talent.

4. Kirsten Flipkens wint mooi van Jelena Dokic. Wat een emotioneel wrak is de Australische voormalige halve finaliste van Wimbledon toch? We zagen haar opwarmen, met Yanina Wickmayer, en bij elke bal naar haar trainer kijken en vloeken. Ze zit weer op haar oud (te zwaar) gewicht, beweegt daardoor amper en kan alleen nog heel hard tegen een bal slaan. Triest om dat meisje zo te zien zwalpen. Flipper haar probleem niet natuurlijk die nu nog een mooie kaart heeft om uit te spelen tegen Anabel Medina Garrigues.

De U.S.Open is in stijl van start gegaan en de Belgen deden het met drie op vier zeer goed. Laat het zo verder gaan. Hopelijk mogen we dat morgen nog meemaken. Als de chauffeur het belieft...

Cheers,

Filip