Luie Li

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Daar staan we dan met al onze mooie praatjes en hoe groot een klein (tennis)landje als België kan zijn. We worden voorbij gestoken door een nog kleiner tennisland: China! Eindelijk zouden we haast durven zeggen. Vanaf de eerste keer dat we Na Li zien tennisen hebben (Sydney 2006 tegen Kim Clijsters, als we ons niet vergissen) vonden we dat die madam een zeer proper tennis speelde. Flinke benen onder haar lijf, zeer verzorgd spel, technisch en tactisch in orde. Het ontbrak haar enkel aan wat fysieke en mentale kracht.

Dat had haar voorgeschiedenis ook al duidelijk gemaakt. Li werd op haar zevende ontdekt toen ze aan het...badminton spelen was en onmiddellijk verkast naar één van de nationale trainingscentra. Niet haar meest leuke periode die dan ook gekenmerkt werd door veel rebelse - naar Chinese normen - activiteiten. "Ik heb verschillende oorbellen in mijn oren. Gewoon om de nationale trainers op stang te jagen.", zei ze daar ooit over. Op haar 20ste zag Li het tennisleven even niet meer zitten en ging ze haar geluk beproeven aan de universiteit. Daar ontmoette ze haar latere echtgenoot die haar terug wist te motiveren en haar ook terug op het circuit kreeg. Li verkreeg dat manlief haar mocht begeleiden in het buitenland.

De prestaties bleven niet uit en ze werd in 2004 de eerste Chinese speelster die een WTA-tornooi op haar naam schreef (Guangzhou), twee jaar later de eerste Chinese die in de top 30 kwam én de eerste Chinese die in de kwartfinale van Wimbledon geraakte. Toch kon ze zich nog altijd niet vinden in de rigoreuze, Chinese aanpak. Niet alleen moest ze steevast 60 procent van haar prijzengeld afstaan, ze werd ook verplicht mee te doen aan de nationale stages en kampioenschappen. Daarenboven gooide veel blessureleed heel wat roet in de noedelsoep.

Sinds de Chinese federatie vorig jaar een stapje terugzette onder de toenemende druk van de succesvolle meisjes - die nu nog maar twaalf procent van hun prijzengeld moeten afstaan - loopt het heel wat losser voor Li. "Right now, I was feeling good because I have my team come with me. And then because I'm so lazy, so right now if I don't want to practice I just tell my team and we take a day off. Before, when I come with national team, I say: can I take a day off? And maybe they say no to me." Een luie Li is dus een betere Li. De perfecte levensstijl voor Australië, zo blijkt.

Kijken hoe ze het er van afbrengt tegen Serena Williams. Misschien kan ze in afwachting wel aan deze wedstrijd meedoen.

Wil u uw tijd nog nuttig besteden terwijl u wacht op de wedstrijd tussen Justine Henin en Jie Zheng vannacht kan u zich misschien hier mee bezig houden.

Wij sluiten ons voorlopig nog bij Li aan: een luie ondergetekende is een betere ondergetekende...

Cheers,

Filip