Gevaar!

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Interessante wake-up call gehad deze morgen. Het brandalarm ging af rond 07h40. Wij uit bed en in aanvalsmodus. Even getwijfeld over welk item we zouden redden uit de brand. De Humo? Gsm? Een verse boxershort? Daar we op de bovenste verdieping zitten van het hotelletje keken we ook even de alternatieve ontsnappingsroutes na. Uiteindelijk begaven we ons toch op de gang waar men ons meldde dat het 'vals alarm' was. Met de lichtjes verbrande mop erbij: 'Who left the toast in the toaster?' Lachen!

Aan het ontbijt gekomen wist men vanzelfsprekend over wat praten. Al volhardde onze Ierse man in de boosheid. Hij had het over...Kim Clijsters. Gisteren had hij zijn Ierse pop - bedoeld voor dochtertje Jada - dan toch afgegeven aan Kim. We merkten nu ook voor het eerst de vrouw van die Ierse man op aan tafel. Zij zei van de hele tijd niets. Gevaarlijk!

Gisterenavond nog een enkele meters meegewandeld met de welgeliefde scheidsrechter Mohamed Lahyani, Zweed met Marokkaanse roots. Deed een beetje lacherig over zijn opdracht in Eastbourne. Hij moest nu ook vrouwenmatchen doen, een lachertje. Opwarming voor Wimbledon, meende hij. Vrouwen zijn makkelijk, enkel Renee Stubbs (tegen wie Clijsters gisteren dubbelde) zag geen steek voor haar ogen. Abnormaal wat die allemaal durfde betwisten, volgens Lahyani. Beetje gevaarlijke houding, vinden wij zo. Straks gaat hij zijn positie van meest geliefde arbiter op het circuit nog op het spel zetten. In elke job sluipt wel een beetje routine zeker?

Op het gevaar af als analist over te komen: meer en meer mensen beginnen de Belgen als potentiële winnaars voor Wimbedon te zien. Als je hun prestaties ook ziet van de afgelopen dagen...je zou voor minder. Zitten ze daar niet gevaarlijk dicht bij de perfectie? Mogelijk drie landgenoten in de halve finales van Rosmalen plus Dick Norman en een Clijsters in bloedvorm in Eastbourne. Is dat niet een beetje veel en een beetje vroeg?

Wij houden alvast, zoals u kan zien, onze beste vorm voor volgende week...

Cheers,

Filip