Filosofie op Wimbledon

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

Bon, de drukste zondag van Wimbledon zit er al bijna op. Iedereen wil nog die laatste minuten grastraining inboeken. Justine Henin deed daarnet nog haar ding op Aorangi Park en daarbij moeten de spelers ook nog tijd maken voor de obligate persbabbels. Morgen staat er al een volledig Belgische dag op het programma. De fans in het tentenkamp op Church Road - waaronder enkele oude bekenden - zullen content zijn.

De Belgische spelers verschillen in niet veel van de andere deelnemers. Iedereen heeft wel zorgen omtrent zware of minder zware blessuurtjes en pijntjes. Kirsten Flipkens sprak van last in de onderrug en de bilspieren ("om het proper uit te drukken"), Kim Clijsters 'sukkelt' nog wat met haar voet en een gesprongen adertje in haar hand. Justine Henin speelt nog steeds met een gebroken pink terwijl Yanina Wickmayer net terugkomt van een elleboogoperatie.

Olivier Rochus lijkt er het ergste aan toe met een flink ontstoken achillespees. Kristof Vliegen is nog steeds aan het terugkomen van een hardnekkige, bacteriële infectie en Xavier Malisse heeft last van zijn bovenbeen. Zelf werden we vanmorgen wakker van de pijn in onze linkerheup en zouden we de toestand van onze rug niet graag in een scan uitgedrukt zien. Maar we klagen niet, want we doen deze job graag.

Of zoals de hobbyfilosofe, Maria Sharapova, het zo mooi uitdrukte: "Als je op de baan staat moet je veel dingen in perspectief zien en je realiseren dat het niet allemaal regenbogen en vlinders gaat worden. Dat je slechte dagen gaat hebben en momenten dat het niet zo plezant gaat zijn. Maar als job slaan wij hier tegen een bal dus...zo slecht zal het dan wel allemaal niet zijn, hè."

Nee, je zou ook trainer van de Franse nationale voetbalploeg kunnen zijn bijvoorbeeld...

Cheers,

Filip