De goede viseter

Geschreven door Filip Dewulf - perma link

We herinneren ons nog goed één van de eerste dagen op Wimbledon. We trachten op Aorangi Park wat Belgen tegen het lijf te lopen en zagen en kwamen onder de indruk van de eerste training van Rafaël Nadal. Zoals die zijn forehand op een regelmatige basis weghamerde was onvoorstelbaar. Tegenstander Feliciano Lopez moest om de vier ballen eentje laten passeren om niet voor de rest van het tornooi met een trilarm opgezadeld te zitten. Wij hebben in onze carrière heel wat 'zware' forehands zien langskomen: Berasategui, Alonso, zelfs Ivan Lendl maar dit was toch van een totaal andere orde. De kracht, het effect, de explosiviteit is met niets te vergelijken. Het deed haast pijn aan de ogen.

Na die eerste training zeiden wij - kennersoog! - tegen de omstaanders: Nadal is de bal blijkbaar goed aan het raken. Veertien dagen later zit hij met vrienden, familie, enkele schotels zeevruchten én een Wimbledon-trofee op Mallorca te feesten. Bovendien heeft Nadal zo'n reuzevoorsprong op de rest van het peloton dat hij mogelijk tot midden volgend jaar nummer een van de wereld blijft. En Roger Federer naar zijn laatste record - 286 weken op nummer een samen met Pete Sampras - kan fluiten.

Zijn indrukwekkende fysiek blijft één van zijn grootste troeven en waar wij dan vanzelfsprekend in geïnteresseerd zijn, zijn de trainingsmethodes om daaraan te geraken. Deels zal het wel genetisch bepaald zijn - voetballer en nonkel Miguel Angel Nadal was ook een stevige brok vlees - en deze week stond er daarover een interessant artikel in de Wall Street Journal. Specifiek wilden zijn begeleiders er niet op ingaan - Nikolay Davydenko, om maar iemand te noemen, is geabonneerd op de Wall Street Journal! -, wat de kwatongen nauurlijk durfde voeden. Nadal was op zijn zestiende al gebouwd als een Chippendale en beweerde bovendien dat hij nooit een fitnessruimte van dichtbij had gezien. Mocht/moest daar geen vraagteken bij geplaats worden?

Als je de training hiernaast ziet dan kan je er echter wel inkomen dat er andere methodes zijn om zo'n kathedraal van een lichaam op te trekken. Daarnaast blijkt ook zijn voeding uiterst belangrijk te zijn. "Mr. Nadal is a great fish eater', zei zijn vaste dokter. Daarenboven wordt hem chocolade, gezouten Mallorcaanse koekjes en zijn grootmoeders cake geoorloofd. Een dieet naar ons hart!

Meer zelfs: vanaf vrijdag trekken wij de stekker eruit en gaan we ergens in het buitenland aan een zwembad met massa's vis, chocolade, zoute koekjes en cake zitten en hopen over veertien dagen à la Nadal terug te komen. Beelden van een heroïsche comeback beginnen te broeien, de forehand zal nog wel ergens in de kast liggen, wij zijn ook een goede viseters...Thomas Muster is gewaarschuwd!

Cheers,

Filip